Hoofdstuk VIII. — 115 — Aanteekening. 



verzoekt hein daar ook bet kind te brengen, uitgedoscht met alle rijksinsigniën, 

 en zoo wordt dat bij bet lijk, als bet ware door zijn vader zelf, oogenblikkelijk tot 

 koning uitgeroepen. Voogd over het kind wordt Jayanagara '). Het overlijden had 

 plaats (kang mantuk ing rahmatingsifi) in prabu lepas la taning prang 2 ). Muhamad was 

 25 jaar oud, toen hij overleed, en daarvan was hij 16 jaar koning geweest. Na 

 zijnen dood heette hij Pangeran seda ing Palenibang. Dit is wat er van bekend is. 



Daarop volgt nu in Zang XXVI tot en met XXVIII wat met den naam 

 pailir wordt aangeduid. 



Eerst wordt er nog iets verhaald van Pangeran Abdullah Kadir 3 ). Njai 

 Emban Rangkung was zijn gouvernante, amongmong, de palih amangkubumi zorgde 

 voor de bestuurszaken, en de gusti kreeg les in het ngaji van den kali. Toen 

 de prins (gusti) wat ouder was geworden, overleed de mangkubumi. Dit gaf 

 een groote stoornis en nu kwam het bestuur in handen van Njai gëde Wanagiri. 

 Zoo ging het' een tijd goed, tot men haar den raad gaf te huwen, waarbij men 

 het eens was, dat de dipati mangkubumi 4 ) hare man moest worden. Nu zorgde 

 ook deze voor den prins. Hij deed dit op een voortreffelijke wijze, nooit liet 

 hij hem alleen, en hij liet hem alle eer geschieden, die hem toekwam, zelfs wer- 

 den de setonan (sasapton) gehouden, waarbij de mangkubumi dan 't kind vóór zich 

 op het paard nam. Het schijnt echter dat dit op den duur bij de edelen niet 

 in den smaak viel, daar zoo doende ook aan den mangkubumi herhaaldelijk vor- 

 stelijke eer bewezen werd. Het kwam tot eene samenzwering, aan bet hoofd 

 waarvan pangeran Manggala en pangeran Mandura stonden, en waarin men ook de 

 kali haalt, doch op stuk van zaken verricht men uit medelijden met den jongen 

 prins (die op den mangkubumi zeer gesteld was) niets. Ten slotte neemt dipati 

 Yudanëgara het op zich den mangkubumi te dooden, op voorwaarde dat men 

 hem straks tegen den prins, die zeker verwoed zijn zal in bescherming zal ne- 

 men. Hij sticht nu brand in de kraton, waardoor de mangkubumi alleen naar 

 buiten komt, en daarop afgemaakt wordt, zijn toevlucht eerst nog tot den kali 

 genomen hebbende, welke zegt zich, omdat hij een ivong pakir is, buiten alles te moeten 

 houden. Den jeugdigen prins tracht men te sussen, en men geeft hem toe, dat 

 de schuldige te straffen is. Pangeran Kulon, Pangeran Singaraja, Ratu bagus Ki- 

 dul en Ratu bagus Prabangsa leggen zich daar niet bij neder. Yudanëgara vlucht tot 

 hen, en bij hen sluiten zich ook nog aan Rangga Loleta, Andamohi Kalang, Dira- 

 manggala, Singajaya, Kyai Sj-bandar, Tumënggung Anggabaya en Panji Jayeng 



1) Ook hier is iets weggelaten over die zelfde selir. 



2) 1501 (?), wat wezen zou 1581 A. D. Zooals men weet, heeft het feit iu 1596 A. D. = 1527 

 plaats gehad, Veth, Java, II, 271. De strophe luidt in haar geheel: kang mantuk ing rahmating sik prabu 

 lepas tataning prang, hang kapanggih ing sastrane hawula darma ninilad, sampun dening kaku lamang, 

 hang titi hang kaduwur, wus raharja jaman ika. 



3) De jeugdige vorst, 



4) Er moet das inmiddels een nieuwe mangkubumi gekozen zijn. 



