Hoofdstuk IX. — 127 — Aanteekening. 



stuk VI, en zooals men vermoeden moet, niet geheel onverrichter zake. In het inte- 

 gendeel zou men dien naam ook hier verwacht hebben, waar hij nu niet voorkomt. 

 Reeds om die reden voelt men zich geneigd de streek, die in het bijzonder den 

 naam Malayu zou hebben gedragen, ook elders op te sporen, dan daar waar men 

 hem met de ons bekende gegevens het eerst zou zoeken, d. w. z. niet op de oostkust 

 van Sumatra of in den daar dichtbij gelegen eilandenwereld, of op het schiereiland, 

 maar op de westkust van het eiland. Daartoe bestaat ook van een andere zijde eene 

 gegronde aanleiding, want het bleek, zooals boven reeds in herinnering moest wor- 

 den gebracht, dat op de westkust, in de Menangkabau'sche landen, omstreeks het 

 jaar 1265 Qaka een vorst regeerde, die aan de Majapahitsche prabhu islri I verwant 

 was, en Adityawarmadewa heette 1 ). Toch stuit men ook hier weder op bezwaren, 

 en van de weinige gegevens, die ter beschikking zijn, mag er geen veronachtzaamd 

 of verwaarloosd worden. 



Zooals 'bekend is leveren ook de Maleische kronieken nog het een ander 

 over Majapahit's veroveringen. Ten dien opzichte dient er vooral gelet te worden op 

 de M Vi r I LIC»- en de aJsLJI 5: JU, de kroniek van Pasay 2) en de Sajarah 

 Mëlayu 3). 



In het eerste boek wordt vrij uitvoerig en zeer geregeld over Majapahit's 

 veroveringen gesproken. De schrijver komt er toe, doordat hij de verovering, en 

 zoo den val, van Pasay door de lieden van Majapahit te verbalen heeft. Als de 

 aanleiding daartoe wordt het volgende opgegeven. Als Marah Silu Samudra 

 gesticht heeft, sticht hij, na de geboorte van zijn zoon Malik-al-Thahir, ook Pasay, 

 waar die zoon koning wordt, zijn vader intusscken later ook te Samudra opvol- 



1) Wellicht wijst ook de naam der princessen, die uit Malayu kwamen, met hun Dara, op die streek, 

 zie boven bij Hoofdstuk VI. 



2) De Hikayat radja-radja Pasay werd naar een handschrift uit de Rafflesverzameling in 1848 uitge- 

 geven door Dulaurier iu zijn Collection des principales chroniqurs Malnyes. 



3) De overige mij bekenden, de Hikayat raja Baiijar dan raja Kotaringin, de Salasilah raja Sambas, en 

 de Salasilah Kutay, gaven niets van belang. Voor de eerste zij men verwezen naar de aanteekening op 

 Hoofdstuk I, waar de passage die in aanmerking zou kunnen worden gebracht, in haar geheel werd overge- 

 nomen; men vindt er zelfs gesproken van Aceh, en de schrijver is zeer anachronistisch. In de Kroniek van 

 Sambas, waarover men zie Netscher in Tijdschr. Ind. T. L. en Vk., I, bl. 1, vindt men slechts : Katurmian 

 yang akan jadi raja bësar-bësar didalam silsalah ini yaittt asalna daripada sang ratu Majapahit, maka 

 adapon sang ratu Majapahit itu bëranakkan Brawijaya, maka itulah yanq përgi kanegeri Sukadana 



(b)Jj£»»,J duduk di Banuwa lama maka iyalah yang mëndjadi raja disitu, maka iya bëranakkan raja 



Porong (c. *J), enz,, wat niets van beteekenis bevat voor hetgeen hier in den tekst voorkomt, doch van ge- 

 wicht is met het oog op hetgeen men vindt in de Jaran sari Jaran purnama, zie Not. B. G., XXXI (1893), 

 bl. 44, en vgl. ook Veth, Borneo's wester-afdeeling, I, 186 volgg. De Salasilah Kutay is een boek van zeer 

 jonge dagteekening, althans in 't exemplaar van den Heer Tromp, dat mij door Dr. Snouck ten gebruike 

 werd afgestaan. Het Javaansch dat er in voorkomt, is dat van den jongsten tijd. De lange pericopen, die 

 daar ook Majapahit ten tooneele brengen, leveren niets dat hier een opzettelijke vermelding zou verdienen. 

 Over deze Salasilah zie men Tromp in Bijdr. T. L. en Vk. van N. I., 5e Volgr., III, bl. 1, en Snouck, 

 ibid. bL 109. 



