Hoofdstuk IX. — 129 — Aanteekening. 



Waren nu deze beide expedities, die tegen Pasay, welke de onderwerping 

 van Jambi en Paleinbang in baren nasleep had, en de veroveringstocht naar de 

 landen van den vorst van Hujung tanah, die weer verliep in een algemeene 

 veroveringsrondreis door den Archipel, zooals men het zou kunnen uitdrukken, 

 gelukkig afgeloopen, met een derde expeditie door Majapahit naar de buiten- 

 bezittingen, bepaaldelijk Sumatra, gezonden, ging het niet zoo voorspoedig. Na al 

 die veroveringen gemaakt te hebben meent Majapahit's vorst zich ook meester 

 te moeten maken van *-». 5 AA {pulaw përcah), — welke streek bedoeld is, blijkt 



dadelijk i), — maar ziet tevens in, dat dit met wapengeweld niet zal gelukken en 

 er dus een list te baat moet worden genomen, die daarin bestaan zal, dat hij er, 

 met een leger, een buitengewoon grooten kerbaw (een wonder-A:êr&atv), dien hij 

 bezat, heen zenden zal, om ter plaatse een wedstrijd te voeren (bl. 101) 2 ). Men 

 begeeft zich nu naar Jambi, trekt het land in naar de bovenlanden van Jambi (hulu 

 Jambi) en bereikt zoo Priyangan, waar palih Siwatang 3 ) de troepen laat inhalen, 

 maar straks, zijn list stellende tegenover de hunne, met den buffel van Majapahit 

 een uitgehongerd buffelkalf laat vechten, dat den buffel voor een buffelkoe aanziet 

 en hem door zijn wijze van doen den strijd doet verliezen. Dan van alle kanten, 

 na door patih Siwatang en patih Katumënggungan op een feestmaal te zijn ge- 

 noodigd, overvallen, worden de Javanen op de vlucht geslagen, en gaan zij huis- 

 waarts, waarna het landschap den naam Menang kërbaw, „de buffel werd over- 

 wonnen", krijgt *). 



Vergelijkt men deze mededeeling met de beide berichten in de Pararaton 

 dan zou men juist tot een gedeeltelijk althans tegenovergestelde gevolgtrekking 

 komen. Want bevestigt zij eensdeels, dat de eigentlijke veroveringen nog plaats 

 moesten hebben na 1267 Qaka, en zelfs eenige jaren daarna, daar zij eerst een 

 aanvang nemen, als de kleinzoon van Thahir te Pasay den troon reeds bestegen 

 had, onder de nog te veroveren gewesten ook vermeldende die, welke ook de 

 Pararaton als zoodanig noemt 5 ), anderdeels spreekt zij het tegen, dat Sumatra's 

 westkust, de Mënangkabau'sche landen, door Majapahit reeds vóór dien tijd ver- 

 overd zouden zijn. Integendeel zij worden eerst het laatst vermeld, en men slaagt 

 er niet 6 ). 



1) Wat dezen naam aangaat, lette men er op, dat hij hier niet voorkomt, pIs een algemeene naam 

 van het eiland Sumatra, maar slechts een gedeelte er van, en een zeer bepaald, aanwijst. 



2) Satëlah bëberapa lamana maka pikir sang nata samuwana nègëri habis taalok mëlainkan Pulaw 

 përcah juga yang bëlom lagi taalok baiklah aku mërïurvh Pulaw përcah dëngan sasuwatu hikmat ku-swriih 

 mëtigadu kërbaw, 



3) aS'um &}\$> elder Datu Përpatih Sëbatang. 



4) Dit zelfde verhaal vindt men in een eenigszins afwijkenden vorm, doch niet op Majapahit toegepast, 

 in Netscher's Verzameling van overleveringen van het rijk van Manangkabau, uit het oorspronkelijk Maleisch 

 vertaald, in Indisch Archief, III, bl. 53. 



5) Tanjung pnra en Tumasik zijn onzeker. 



6) Zooals hierboven in 't licht werd gesteld, is de opsomming in de Hikayat rajaraja Pasay niet 

 Verh. Bat. Gen., deel XLIX. 9. 



