Hoofdstuk IX. — "131 — Aanteekening. 



Raja këcil bësar, onder den titel van Paduka Sri Wikramawira wordt opgevolgd. 

 Singhapura is intusschen tot hoogen bloei gekomen, en dit komt (Hoofdstuk V) 

 den vorst van Majapahit ter oore. Gevoelig er over, dat de vorst van Sing- 

 hapura, die toch familie van hem, zijn neef, was, hem geen hulde bewijst, maakt 

 hij hem daarop eerst minzaam opmerkzaam, maar vindt in het antwoord een reden 

 tot het dadelijk uitzenden van een expeditie, die echter eindigde met een ge- 

 dwongen terugkeeren van den Javaanschen vijand naar hun land. 



Maar nadat nu Sri Wikramawira opgevolgd is door Sri Ramawikrama (ein- 

 de Hoofdstuk V), en deze weder door diens zoon Paduka Sri Maharaja (Dasya raja, 

 einde Hoofdstuk VI), volgt er op nieuw een overval van Singhapura door troepen 

 van Majapahit (einde van Hoofdstuk X), die, gekomen op de roepstem van een 

 bandahari van den zoon van Sri Maharaja, Raja Sëkandar Shah, welke zijnen 

 vader weer had opgevolgd, en de dochter van dien dienaar van hem een zware 

 beleediging had aangedaan, Singhapura veroveren en Sëkandar Shah van daar 

 jagen, wat nu de stichting van Malaka op den vasten wal, door dezen vorst, 

 tengevolge had. 



Brengt men de hier gememoreerde feiten in jaartallen, waarvoor hier die 

 worden genomen welke Dr. de Hollander in zijn Kort overzicht van de geschiedenis 

 der Maleiers ] ) geeft, dan zou de eerste tocht hebben plaats gehad tusschen 

 1208 — 1223 A. D. en de tweede kort voor 1252 van diezelfde jaartelling 2 ), of 

 tot Caka-jaren herleid tusschen 1130 — 1145 en vóór 1174, en het is dus zeer de 

 vraag of men zich niet gedwongen moet gevoelen, ten minste in dien tweeden 

 tocht tegen Singhapura de pamalayu van de Pararaton te zien, Qaka 1197 — 1215, 

 en mogelijk is het, dat bij eene nieuwe berekening der cijfers van de Hollander, 

 die t. a. p. zelf reeds varianten opgeeft, de gissing wel eens juist zou kunnen 

 blijken te zijn 3 ). 



1) In zijn Handleiding bij de beoefening der Maleische taal- en letterkunde, 5e druk (1882), 2e deel, 

 Hoofdstuk I, zie bl. 278 en 279. 



2) De Hollander geeft : 



Sri Tribuwana, ? — 1208, 



Sri Wikramawira, 1208—1223, 



Sri Ramawikrama, 1223—1236, 



Sri Maharaja, 1236 — 1249, 



Sri Sëkandar Shah, 1249—1274. 



De inname van Singhapura zou plaats gehad hebben in 't 3e jaar der regeering van den laatste, 

 en daarna Malaka in 1252( = Qaka 1174) gesticht zijn. De Singhapore editie van de Sarajah Mëlayu 

 spreekt echter van een verblijf van Sëkandar shah te Singapura van tiga pulnh duwa tahun, wat tot 1281 

 (=Qaka 1203) leiden zou. 



3) De lezer z\j hier verwezen naar de in de vorige noot reeds medegedeelde afwijkende lezing van 

 den Singapore tekst, die, aangenomen dat het jaar 1249 correct is, leidt tot 1203 Qaka voor de stichting van 

 Malaka, terwijl de gebeurtenissen op Oost-Java volgens de Pararaton te dien tijde en in de jaren daarna 

 voorgevallen, een verklaring zouden kunnen geven van het feit,, dat in den eersten tijd na die pamalayu men 

 zich op Java minder met buitenlandsche zaken bezig hield, door binnenlandsche onlusten meer op zich zelf 

 aangewezen. 



