Hoofdstuk XII. — 158 — Aanteekening. 



gewezen. Het land was toen juist geplunderd door lieden van Sulu, en de koning 

 vroeg daarom vrijstelling van belasting voor drie jaar, doch men deed hem weten, 

 dat dat niet ging. „Now, — zoo staat er verder, — this country had hitherto belonged 

 to Java, and the people of the latter country tried to prevent him (in de betaling 

 van het tribuut aan Chinaï ; the king was wavering in bis decision, but the envoy 

 remonstrated witb him, saying : „Java has already a long time acknowledged 

 itself a subject and brought tribute; why do you only fear Java, and not the 

 celestial court? The king then appointed envoys to bring a letter", enz. 



In 1405 en 1408 ( = Qaka 1330) was daar een koning, die met den Chi- 

 neeschen keizer zeer bevriend, en bij hem zeer in gratie was, doch in 't laatst- 

 genoemde jaar reeds overleed. 



„Tbe emperor issued au edict to console his son, Hia-wang, who was 

 ordered to succeed his father, and appointed king of the country. Hia-wang and 

 his uncle reported that their country had to give Java forty caties camphor baros 

 every year, and begged an imperial order to Java that this annual tribute should 

 be stopped, in order that it might be send to the imperial court instead ; they 

 further said that, as they were going home now *), they asked for the emperor's 

 orders, and for permission to remain at home a year, in order to satisfy the 

 wishes of the people; at last they requested that the time for bringing tribute, 

 and the number of persons who were to accompany it, might be fixed. The em- 

 peror acceded to all these wishes ; he ordered that tribute should be sent once in 

 three years, and that the number of persons coming with it should depend on the 

 king's pleasure. He also gave an order te Java, telling them not to ask any more 

 the annual tribute of this country", zonder dat er evenwel bij opgegeven wordt, 

 of Java in overeenstemming met dat bevel ook heeft gehandeld. 



Doch al blijkt hieromtrent niets, en al weten wij nu nog niet waar dat 

 Puni eigentlijk lag, zelfs als het van Hiawang voor een gedeelte overgroote be- 

 leefdheid tegenover den Chineeschen keizer is geweest, die hem dat verzoek tot 

 hem deed richten, waar zijn vader en hij zelf zulk eene goede ontvangst in China 

 hadden ondervonden, er werd toch tegelijkertijd een grootere onafhankelijkheid 

 en een zich afscheiden van Java mede beoogd, en, op zich zelf van weinig belang, 

 is dit toch in verband met andere feiten van een zekere beteekenis. Want er zijn 

 ook nog andere berichten, die er op wijzen, dat het rijk van Majapahit, dat, zooals 

 uit dit hoofdstuk bleek, óf onderling verdeeld was óf zelfs op Java met vijanden 

 te kampen had, toenmaals gedurende de regeering van Hyang wicesa en zijne 

 dochter, reeds niet meer het machtige Majapahit genoemd kon worden, wat het 

 onder de prabhu istri I en Hayam wuruk, laat ons zeggen onder het beheer van 

 Gajah mada, geworden en geweest was. Ook elders worden er pogingen gedaan 



1) Het sterfgeval had in China plaats, waarheen de koning zich met zijn familie persoonlijk had 

 begeven. 



