Hoofdstuk XIL — 161 — Aanteekeninö. 



van Tanjung pura. Hij wordt luisterrijk ontvangen, en ziet zich zelfs de hoogste 

 plaats onder allen toegewezen. Ook hem stelt nu de batara van Majapahit 

 op de proef, op een zelfde wijze als hij dat die twee andere vorsten had gedaan, 

 door hem, behalve een statie-kris, nog 40 andere krissen ten geschenke te geven, 

 van welken de scheeden gebroken waren, met het verzoek dezen in orde te laten 

 brengen. Had hij ze bij de beide anderen weer kunnen laten wegstelen, dit maal 

 gelukt het niet ; de freules zijn den Javaanschen dieven te slim af. Zoo doen ook 

 de jonkers dingen, die de verbazing wekken. Tun Bijasura jaagt een hond, die 

 aan een gouden ketting lag, zulk een schrik aan, dat deze losbreekt, en wegloopt, 

 en Hang Jëbat en Hang Kasturi veroorloven zich de vrijheid in een anders slechts 

 door den vorst alleen persoonlijk gebruikte balay te gaan zitten, zonder er zich van 

 daan te laten jagen, hoeveel moeite men er zich ook voor geeft, met dat gevolg 

 dat de vorst van Majapahit hun dat nu verder dan ook maar toestaat. Maar 

 onder al die jonkers, van wie met name ook nog genoemd worden Hang Lakir, 

 Hang Lakiyu, Hang Ali, Hang Sëkandar, Hang Hasan, Hang Husen l) en Hang 

 Tuwah, was deze laatste de meest in het oog loopende persoon, bij de mannen 

 gerespecteerd, door de vrouwen bewonderd en door de meisjes bemind ; er werden zelfs 

 liedjes op hem gemaakt, evenals dat ook geschiedde op een der krijgers van Daha, 

 Sangkaningrat 2 ). De vorst van Majapahit geeft dan ook straks zijne toestemming 

 tot het huwelijk. Na groote feesten, gedurende welken Tun Bijasura nog een 

 paar stukjes uithaalt 3 ), heeft het plaats, en eenigen tijd daarna vraagt Sultan 

 Mansur sjah aan zijn schoonvader verlof om met zijne vrouw, de prinses van Maja- 

 pahit, Raden Galuh Candrakirana, naar Malaka terug te gaan. Als dit hem is 

 toegestaan en hij gereed is om te vertrekken, zendt hij Tun Bijasura tot den 

 balara om Indragiri voor hem te vragen. Het wordt hem geschonken. Dan zendt 

 hij nog Hang Tuwah om ook Siantan te verkrijgen 4 ), wat evenmin geweigerd 

 wordt, want zelfs Palembang zou er nog bij gegeven worden, zoo er om gevraagd 

 werd. Mansur sjah schijnt echter reeds tevreden te zijn geweest, want hij ver- 

 trekt daarop naar Malaka, waar de Majapahitsche prinses later van een zoon, Ra- 

 den Këling (ètf), bevalt 6). 



1) De laatste vier namen zijn een uitbreiding. Als de gezellen van Hang Tuwah worden gewoonlijk 

 slechts Hang Jëbat, Hang Kasturi, Hang Lakir en Hang Lakiyu genoemd. 



2) De panttm's worden medegedeeld, doch zij zijn niet tereeht te brengen. Van Haug Tuwah's 

 heldendaden wordt slechts iets te voren iets medegedeeld, nl. het geval met den Javaanschen amok-looTpev, dien 

 h^j overhoop steekt lang voordat men van Malaka vertrok; ook wordt zijn krijgskreet „geef mij een 

 Laksamana (admiraal) om mede te vechten", vermeld, die hem den bijnaam van den Laksamaua bezorgde. 



3) Bij alles wat de Maleiers aan het hof van Majapahit doen zijn zij, bestudeerd, zoo onwellevend mogelijk. 



4) Ook de vorm der vragen hier is zulks in hooge mate; jahalaw dlamujrahalcan sabailcbailcna, 

 jakalaw tiyadapon diambil jv.ga. 



5) Het overige vau dit hoofdstuk, dat over Hang Tuwah hindelt, heeft met het oog op Majapahit geen 

 beteekenis. Slechts dieut er nog uit vermeld te. worden, dat Mansur sjah den vorst van Indragiri, dien hij tot 

 zijn schoonzoon maakt, niet naar zijn rijk terug laat gaan, blijkbaar omlat hij zicb nu als zijn sonvereiu beschouwt. 



Verh. Bat. Gen., deel XLTX. 11, 



