Titel. — 173 — Aanteekening. 



de donkere helft van de maand Karo. Dat de lezer niet nalate te verbeteren 

 hetgeen er te weinig of te veel ') is aan slechte letters, zonder dat men zich 

 keere aan het aantal, want het is van iemand die zeer dom is en pas begint te 

 leeren. Om, lang leven zij er, zoo zij er, zij er, heil zij er, ook voor den afschrijver. 



AANTEEKENING. 



Pararaton of het Boek der koningen is de eigentlijke titel van het geschrift, 

 die, zooals als bekend mag verondersteld worden, oudtijds, of nu uog, in ouden 

 trant, op Hindu-wijze, geregeld aan het slot van een boek of een hoofdstuk werd 

 geplaatst, evenals men ook den naam van den versmaat in het einde van den 

 zang, waarin hij gebezigd was, pleegde te noemen 2 ). In de wandeling is in- 

 tusschen Arok of Angrok, Ken Arok of Ken Angrok meer gewoon, waarvoor het 

 begin van het boek, zelfs reeds de eerste woorden: nihan katuturanira ken Angrok 

 „Als volgt luidt de overlevering omtrent Ken Angrok", de verklaring geven. 



Iccasada is gelijk aan Sukasada, de naam van een plaats iets ten zuidoosten 

 van Singaradja, de hoofdplaats van Buleleng. 



De datum: Zaterdag-Pahing van de wuku Warigadyan (bij de Javanen 

 Warigagung), de 2 e panglong van de maand Karo, Qaka 1535, beantwoordt aan 

 3 Augustus 1613 A. D. 



Na dezen kolophon vindt men in B nog de navolgende historische aan- 

 teekeningen : 



Sumilih Tjineng Bandaring Bali, i caka, rupa-wuku-relu-janma, (1671), macd 

 ivecaka en Gusti Bdnwd amangun pasowan ring kali Bunlil, i caka, uti-resi-ram- 

 bumi, 1673. 



Zij worden hier nog even medegedeeld, omdat er uit blijven kan, dat het 

 handschrift, waarnaar B, het afschrift voor het Bataviaasch Genootschap, gereed 

 gemaakt werd, minstens ongeveer 150 jaar jonger is dan de kolophon, dien men 

 er in aantreft, zou doen vermoeden. 



Werd boven bij Hoofdstuk VI de aandacht van den lezer reeds eenmaal 

 gevestigd juist op punten van overeenkomst te ontdekken tusschen de oostelijke 

 overlevering omtrent Majapahit, die van Bali, en die der Javanen van Java, na 



1) Te lezen de sang crddhdmaca tunalewihing ; en voor krsnapasa krsnapaksa. 



2) Bij het bezigen van de zoogenaamde groote maten plegen de Javanen van Java ook in de jongste 

 tijden deze gewoonte nog te volgen, daarvoor zie men bijv. den Arjuna Sasrabahu-tekst van Yasadipura I, 

 waarin men aan het einde van iederen zang geregeld den naam van den maat aangegeven vindt, zie het hds. 

 der Leidsche Rijksuniversiteitsbibliotheek 1855 (I); waar de zang overgaat, en dus de maat verandert, ver- 

 melden diezelfde Javanen ook veelvuldig in de groote pada, die het scheidteeken is, in cijfers, het aantal sylla- 

 ben, waaruit iedere vierel der strophen van den daarop volgenden zang bestaan zal, het cijfer van de lampah, 

 zooals dat heet. 



