— 182 — 



babacTs dus, die men evenzeer pcpaïtïm zou kunnen, handboeken als zij tevens zijn 

 èn voor de latere dalanys zoowel als voor de latere dichters. 



Het spreekt van zelf dat in deze soort babad's, die in den ouderen tijd, zoo 

 de naam babad een oude was, zeker zoo niet genoemd zouden zijn geworden, noch 

 dat werden, eerst langzamerhand meer en meer stof werd opgenomen, en dat de 

 iongsten dezer soort geschriften ook het rijkst moeten zijn. Gaandeweg kreeg, 

 met het aanzwellen van den tijd, er een grooter tal van onderwerpen, of van ver- 

 halen, een plaats, welke gemakshalve geordend werden in een chronologische 

 volgorde, of in een te veronderstellen opvolging van dien aard, tot ten slotte de 

 geschriften van deze soort zich als 't ware van zelf voordeden als geschiedverhalen, 

 te eer omdat de regeerende vorsten hun geslacht afleidden uit de helden dier 

 oude verhalen, en men dcor de eene of andere ideosyncratie er toegekomen was in 

 Java het terrein te zien, waar dezen leefden, en zij hunne heldendaden verrichtten l ). 

 Niet minder duidelijk is het verder, dat de makers van deze geschriften steeds a poste- 

 riori redeneerden en schreven, zoodat het er in voorkomende er eerst een plaats 

 in krijgen kon, zelfs pas een vrij langen tijd na het bij de Javanen bekend 

 raken van de verhalen, die men er in aantreft, of het plaats hebben van het feit, 

 dat er om zoo te zeggen het laatste onderwerp in is, hetwelk er in behandeld 

 wordt, zoo dit een historisch was. 



Van de soort geschriften, die op die wijze hier in aanmerking komen, en 

 ten slotte inderdaad een meer geschiedkundig uiterlijk verkregen, dan in den aan- 

 vang het geval was, bestaan er verscheidenen. Op den duur heeft men er zich 

 blijkbaar meer en meer op toegelegd om ze volledig te maken, en die van den la- 

 teren tijd verdienen den naam babad, hoe onhistorisch zij ook naar hun oorsprong zijn, 

 niet minder dan bijv. de babad tanah Djawi, waarover boven werd gehandeld, en de 

 oudere geschiedenis, zooals gezegd werd, slechts zeer beknopt bespreekt. In die 

 producten van jongere dagteekening vindt men den invloed van den Islam voor 

 zoover deze zich in de tegenwoordige genealogien der vorsten van Java uit, reeds 

 duidelijk voorhanden, is ook het beloop verder vrij wel hetzelfde 2 ), ook zij, dit 

 mag men wel zeggen, kunnen niet ouder zijn dan uit denzelfden tijd als waarin 

 men het ontstaan en de kanoniseering van de babad tanah Djawi te plaatsen 

 heeft. Er voordeel uit te trekken voor de oude geschiedenis van Java zal dus al 

 even bezwaarlijk gaan als bij, de babad tanah Djawi zelf. Toch zullen zij de 

 aandacht verdienen, en een onderzoek ook met het oog op Majapahit nog wel 

 waard zijn, vooral ook omdat men aannemen mag, dat hetgeen men bij Raffles 



l v , Ook dit is een gecompliceerd proces. Eendeels waren, volgens de genealogische opvattingen, de 

 vorsten en grooten van Java afstammelingen van sommigen dier oude helden, anderdeels vindt men ook in 

 oudere geschriften reeds dat stukken, bepaaldelijk de hergen, van Engelsch-In die naar Java werden overgebracht, 

 een voorstelling, die zonder twijfel gegroeid is uit het overdragen hunner namen op gebergten op Java te 

 vinden. 



2) Eigenaardig is, dat de Rama-legende er steeds in behandeld is volgens hetgeen de Rama Kling 

 levert. 





