— 191 — 



Këntjana wungu nu volwassen is, sterft Brawijaya (Kalamisaniï. Logënder en Rang- 

 g-a lawe stellen de prinses tot koningin aan, 1267 (wiku-relu-tingal-wani). 



Daarover is Pamënggër, na zijn terugkeer van de huldiging, verdrietig. Hij 

 verlangt naar een zoon. Een rooden hond herschept hij in een mensch, dien hij 

 Menak Jingga noemt. Hij baadt hem met water, dat hij over het wesi kuning 

 heeft laten loopen, om hem sterk te maken, maar zijn voorhoofd was dat van een 

 hond gebleven, en hij had geen schouders. Het wesi kuning zou zijn dood zijn, 

 en daarom geeft hij het hem zelf ter bewaring. Menak Jingga rooft zich twee 

 vrouwen, Waita uit Balega en Puyengan uit Bangkalan. Daarmede niet tevreden 

 wil hij de vorstin van Majapahit ten huwelijk vragen. Pamënggër raadt hem dat 

 sterk af, en als Menak Jingga niet naar hem luistert, verlaat deze Balambangan 

 om naar den gummg Agung te gaan. (385.) Nu wordt Menak Jingga koning van 

 dat gewest. Twee der canlriles van Pamënggër stelt hij ouder den naam Kotbuta 

 en Angkatbuta, tot patih aan, en zijn huwelijksaanzoek zendt hij af. Lawe idjo komt 

 met een antwoord van Rangga lawe terug. De uitdagende weigering, die dit 

 bevat, maakt zijne woede in hooge mate gaande, en hij trekt tegen Majapahit op. 

 De omgeving van Prabalingga, waar hij zich legert, onderwerpt zich. Menak 

 Koncar, de putra Lumajang, komt dit te Majapahit berichten, en spoedig trekt 

 Rangga lawe, die de jongeren ter bescherming van den vorstin achterlaat, met 

 zijn Tubaners naar Prabalingga, waar hij een gevecht levert, (386) dat hem den 

 dood brengt. Demang Gatul, zijn patih, die hem nog geraden had zich terug 

 te trekken, vlucht na zijn sneuvelen naar Majapahit, waarheen Menak Jingga 

 besluit den volgenden dag door te gaan. 



Logënder had toenmaals ook reeds kinderen, een zoon Setra kumitir i) en 

 eene dochter Anjasmara. De laatste, de oudste, was gehuwd met Damar wulan. 

 Logënder had dezen jongeman eerst in Paluh amba geplaatst, maar later tot schoon- 

 zoon genomen. Setrakumitir had niet met een evenmensch wil huwen; hij had 

 zich een peri, de dochter van een brahmana van den gunung Sumeru en een peri, 

 tot vrouw genomen. Damar wulan, wiens roep door Majapahit ging, werd door 

 Anjasmara steeds thuis gehouden, waar Sëbdapalon en Nayageuggong, zijn pamong- 

 mong's, hem niet verlieten. 



De prabu kenya verneemt nu van demang Gatul den dood van Rangga lawe. 

 Logënder slaat voor Damar wulan te zenden. De vorstin vindt het goed, en de 

 palih zendt hem met Setra kumitir tegen Menak Jingga. Zij bereiken Prabalingga 

 nog vóór deze van daar vertrokken is. Menak Jingga meent voor hen niet be- 

 vreesd te behoeven te zijn. (388.) Er hebben verschillende gevechten plaats, 

 waarin Surajaya van Bandung, Rëksayuda van Roban, Sore pajok van Walere, 

 Surasastra van Tëgal van de volgelingen van Menak Jingga achtereenvolgens 

 overwinnen Jakang tulung van Malang, Cocak ijo van Pugër, Cocak pëtak van 



1) Hier één persoon, en uiet als in den Damar wulan roman een tweetal, Layang setra en Layang 

 kumitir. 



