— 194 — 



: zijn vertrek de kris Sumëlang Gandring had gestolen. Hij verlangt van Supa haar 

 na te maken, voorgevende haar van Brawijaya ten geschenke te hebben ontvangen. 

 Rombang (Supa) herkent haar en belooft het te zullen doen. Hij moet dit echter 

 in de tegenwoordigheid van Dëdali putih verrichten, zelfs wordt daartoe in de 

 kraton een smidse gemaakt. Nu wil het geval dat de dipali drie dagen ziek 

 wordt. Die gelegenheid gebruikt Supa om twee valsche krissen te maken, een 

 die wat oud leek en een andere die er nieuw uitzag. Deze beiden biedt hij den 

 dipali aan, die aan de tweede ook een oud uiterlijk laat geven. Doch Supa heeft 

 zijn doel reeds bereikt. Hij voldoet nog aan het laatste verzoek, maar maakt daarop 

 plan te vertrekken,- zijne zwangere vrouw krijgt de opdracht hun kind, als dat een 

 zoon is, Sura te noemen, en hem te bevelen zijnen vader in Majapahit te komen 

 zoeken. Na zoo twee jaar afwezig te zijn geweest, keert hij over land terug. (395.! 

 Brawijaya laat zich verhalen wie de kris gestolen had, en beloont Supa door hem 

 tot dipali van Sidayu en wedatia èmpu te benoemen. Slechts voor dipali's zal hij 

 voortaan nog krissen mogen maken. 



Angkawijaya had toenmaals nog slechts eene sèlir, Jaka Suruh (de 

 stichter van Majapahit) had indertijd aan een indang, ni Rasëksi, belooft dat zijne 

 nakomeling Angkawijaya haar ruwat wezen zou. Deze had haar dan ook tot sëlir 

 genomen, en zij neemt, nadat zij, zwanger geworden, rauw gehakt had gegeten, 

 hare reuzinnegedaante weer aan. De pramiswari verneemt het, en verhaalt het 

 aan Brawijaya, (396) hem tevens op de pnlri van Cëmpa wijzende als een goede 

 gemalin voor Angkawijaya. Daar waren drie koningskinderen, van welken er 

 een den koning, hun vader, die reeds gestorven was, was opgevolgd; de oudste 

 der twee anderen, dochters, was gehuwd met een Arabier, om de jongste, Darawati, 

 moest men aanzoek voor den kroonprins doen. Daar Cempa onder Kamboja 

 stond, waar Këlana Maesa sasi regeerde, schrijft Brawijaya naar Kamboja en 

 Cëmpa beiden. Ook zendt hij bupati's naar Banjar en Sokadana. In Kamboja 

 is Maesa Lajer patih. De vorst daar ontvangt de beide brieven, zendt er een 

 van door naar Cëmpa, en maakt zich gereed naar Java te gaan. In Cëmpa begrijpt 

 de koning, dat als hij zijne zuster niet geeft, Kamboja zich tegen hem zal wenden, 

 toch doet hij het niet dan schoorvoetend; hij was namelijk door zijn zwager, den radja , 

 pandila Mustakim, tot het Mohammedanisme bekeerd, en Darawati wilde slechts 

 huwen met iemand van het ware geloof; Angkawijaya was dat niet, daar hij een 

 ratu buda was, toch geeft zij om baars broeders wil toe. Hare oudere zuster be- 

 looft haar, dat haar neef Rahmat, haar zoon, haar op Java zal komen bezoeken. 

 De patih begeleidt haar. Op Java zijn de vorsten van Kamboja, Banjar en Soka- 

 dana reeds aangeland, en als het huwelijk plaafs heeft, verbindt men tegelijker- 

 tijd Katong in den echt met de prinses van het eerste rijk, Srawulan. (397) De 

 drie broeders keeren daarop weer naar hun land terug. 



Nu had de prabu anom, Angkawijaya, een vriend, een Chinees, een koopman, 

 Kyai Bantong. Met goedvinden van Darawati draagt hij aan deze op een Chi- 



