— 200 — 



door Sunan Bonang aangenomen wordt. Trënggana huwt met een dochter van Arya 

 Damar van Palembang, Raden Kikin's schoonvader is Jaran panolih van Sumënëp, 

 en Ratu mas Nawa treedt in den echt met Raden Sampang, den zoon van Lëmbu 

 pëtëng van Madura. Nog steeds had Bintara het seba niet gestaakt, Tegen de 

 opstandelingen is de dipati Tërung gezonden, maar deze beweert hen niet meester 

 te kunnen worden. Gajah mada wordt op inspectie gezonden. (409.) Nu worden 

 de opstandelingen bij Tuban verslagen en verjaagd. Ook in Cërbon zal men een 

 moskee maken, die van die te Dëmak in 't dak verschillen zal, als ware zij de 

 vrouw van haren man daar. De Sunan's stellen wakil's voor den bouw daarvan aan. 

 (410.) Sunan Bonang laat de paso sembeliyan maken door Sura, die toegetreden is, 

 en Sunan Giri draagt hem op een pnsaka-krh te maken. Sura weigert eerst om 

 zijn aan Brawijaya gegeven woord, maar doet het toch. Hij wordt er echter 

 ziek van, en sterft, als hij aan zijn zoon Suradi heeft opgedragen de kris Parung 

 ware aan Sunan Giri te brengen, die de kris Sura dadi noemt. Vele ajar's worden 

 Mohammedaan. Blacak ngilo komt met zijn haan bij Sunan Bonang; als het dier 

 den kamp verliest, zal ook hij zich bekeeren. Hij verstopt zich daarop nog achter een 

 groote hoop steenen, doch Snnan Bonang weet hem toch te vinden. De bekeering 

 volgt. (411.) Als de moskee te Cërbon voorbereid (limasan) is, gaan de wali's er 

 heen. Het wordt er een met negen deuren en negen pangimanaris, en zij komt 

 in 13.2 (mungal-mangil-muritb-bumya) gereed. Op nieuw trekt men dan tegen 

 Majapahit te velde, doch nu gaat van de Sunan's slechts Sunan Undung zelf, daal- 

 de anderen hunne zonen zenden, nl. Raden Makripat (v. Giri), Madi pandan 

 (v. Bonang, eig. de zoon v. Sabrang wetan, d. i. Surya, dus de kleinzoon v. den 

 dipati van Bintara), Makdum Sarap (Drajat), Japar sidik (Lëmah bang), Seh 

 Maolana Gatana (Mejagung), Sunan Panggung (Sunan Ibrahim), Abdullah rakim 

 (Sunan Mahribi), Sunan Adiganda (Kali Jaga). Brawijaya zendt Pancatanda (van 

 Tërung), Dayaningrat en Gajah mada. (412.) De strijd blijft onbeslist. Raden 

 Këbo kënanga, de zoon van Dayaningrat, loopt, uit vrees voor zijn leermeester, 

 Seh Lëmah bang, over, doch zijn broeder Këbo kanigara blijft trouw. Het 

 sneuvelen van Dayaningrat doet de wong b-uda (de aanhangers van 't oude 

 geloof) vluchten. Sunan Kudus wordt door Pancatanda van Tërung verslagen. 

 Met den avond legert men zich te Wirasaba, waar de patih een pasanggrahan had 

 laten maken, maar wordt achtervolgd door den vijand. Brawijaya zendt versterking 

 onder den dipati Kalungkung, maar de reeds bekeerde zonen van den vorst trekken 

 zich naar hunne rijken terug. Ook de dipati van Bintara is om hulp naar Dëmak 

 gegaan. Iman wordt in zijns vaders plaats legerhoofd, en Sunan Giri geeft zijn kris 

 voor Makripat, deze zal wespen voortbrengen, die den vijand zullen verjagen, en 

 Sunan Cërbon geeft een badong, die men op het slagveld openen moet om er 

 regen, wind, en de muizen (durbiksa) uit te laten, die er in zitten. Iman, thans 

 Sunan Kudus, (413) vertrekt met 1000 man; aan de wong buda schijnen het er 

 100000-en toe. De muizen eten den voorraad op en vernielen alle harnachementen, 



