— 203 — 



dat zijne voorganger den naam Adaningkung zon hebben gedragen, die herinnert 

 aan een anderen naam van Hayam wuruk, nl. Hyang Wekasing suka. 



3°. dat de prabhu islri II, tijdens wier regeering ^de parëgrég plaats 

 had, d. i. de prabhu kënya van den Damar wulan roman, den eersten vorst van 

 Majapakit, Raden Wijaya, Kërtarajasa, werkelijk bestond in den zelfden graad, 

 als daarvoor door de Sërat kanda wordt opgegeven, aangezien de prabhu islri I 

 een zuster was van Jayanëgara, en bij de telling der geslachten deze dus kan 

 worden overgeslagen; Raden Wijaya, de prabhu islri I, Hayam wuruk, Hyang 

 wicesa, de prabhu islri II; of in de Sërat kanda, zonder daarmede de genoemde 

 personen geheel te identitieeren : Bra wijaya, Brakumara, Ardiwijaya, Adaningkung, 

 Këncana wungu; en zonder dat daarbij vergeten wordt, dat hier Adaningkung 

 Hayam wuruk's zoon zou zijn geworden, waar sub 2° er zijn vader uitgroeide. 



4°. dat er een Hyang Wekasing suka, nl. de II e van dien naam, te Tajung 

 (Tanjung) werd bijgezet; doch deze was wel een bra, maar besteeg den troon niet. 



5°. dat ook in de Pararaton het laatste gedeelte van den Majapahitschen 

 tijd een raadsel is, evenals in de Javaansche traditie, welke den laatsten Bra wijaya. 

 Angkawijaya, in de Sërat kanda, van 1301 — 1399 of 1400 laat regeeren; 



6°. dat, en men zie al weder de Sërat kanda, de laatste vorst, zijn kraton 

 verlaat, en dat hij dat reeds doet vóór 1400, terwijl er tevens opgewezen mag 

 worden 



7°. dat ook de Sërat kanda den duur van het Majapahitsche rijk op circa 

 twee eeuwen stelt, aangevende dat de plaats in 1221 gesticht zou zijn; 



8°. dat ook hier de belangrijkste veroveringen, al is de voorstelling eenigs- 

 zins vreemd, plaats grijpen onder den derden regent, evenals zij in de Pararaton 

 tijdens de prabhu islri I geschieden, en ten laatste 



9°. dat men in beide traditien den paiih Gajah mada terugvindt. 



Met dit laatste vooral komt men op een zeer zwak punt, daar de tijd 

 waarin hij zou geleefd hebben, in de eene overlevering een geheel andere is dan 

 in de andere, en hij in beiden geenszins hetzelfde verricht, aangezien in de eene 

 traditie anderen reeds lang vóór hij ten tooneele treedt, in zijne plaats hebben 

 gedaan wat volgens de andere hij tot stand zou hebben gebracht. 



Vooral wanneer men de lijsten der patih's l ), volgens de beide tradities, 

 zie hierboven en bij Hoofdstuk XIII, met elkander vergelijkt, blijkt het hoe ver 

 de overleveringen uit elkander loopen. 



Men zoeke of trachtte er voorshands niet opzettelijk naar ze met elkander 

 in overeenstemming te brengen. Vloeiden de bronnen maar rijkelijker, zeker zou 

 er meer aan het licht zijn te brengen. 



Nu dat niet het geval is, moet men zich te vreden stellen met hetgeen 

 er reeds gevonden werd. 



1) Over Wahan zie men wat opgemerkt werd in Not. B. G. XXVI (1888), Bijlage II, bl. XVII, noot. 



