II 



uien ze voor de eerste maal aantreft. Verder gelieve de lezer de bijgevoegde lijst 

 van die woorden op te slaan. Ook zijn de hier voorkomende samentrekkingen in 

 een afzonderlijke lijst opgegeven. 



Bij de raadsels op de zangwijze Poetjoeng komt het herhaaldelijk voor, dat het 

 voorwerp, waarnaar gevraagd wordt, Bapa Poetjoeng wordt genoemd. Als vocatief 

 gebezigd, heeft men dan al dadelijk een goed begin; want wanneer men, zooals 

 hier het geval is, aanneemt, dat de strophe uit vijf pada-lingsa's bestaat, telt 

 de eerste pada-lingsa met den eindklank oe vier lettergrepen. 



In andere werken neemt men aan, dat elke strophe uit vier pada-lingsa's en de 

 eerste daarvan uit 12 lettergrepen bestaat. In plaats van 4oe, 8oe, Ga, 8i en 12a 

 wordt dan de volgorde 12oe, 6a, 8i en 12a. 



Hierbij moet worden opgemerkt, dat men in het laatste geval toch altijd de 

 samenvoeging van 4 en 8 in het oog houdt. De melodie geeft namelijk aanlei- 

 ding om na de vierde lettergreep even te rusten en de dichter zorgt dan ook, dat 

 die syllabe altijd de eindlettergreep van een woord is. 



Een sterk voorbeeld van dit verschil in lagoe bij de zangwijze Poetjoeng vindt 

 men in de verschillende uitgaven van de Seral Kanljil. 



In de uitgave van Van Dorp & Co. te Semarang van 1875 bestaat de eerste 

 pada-lingsa uit 12 lettergrepen met den eindklank oe, waarbij als regel is aan- 

 genomen, dat de vierde lettergreep altijd de eindlettergreep van een woord moet zijn. 

 In de drie keeren, dat deze zangwijze hier voorkomt, is dit consequent volgehouden. 



In de uitgave van het Koninklijk Instituut voor T. L. en V. van N. I. van 

 1878, bewerkt door Dr. Palmer Van den Broek, vindt men 4oe en 8oe door een 

 dirga-moeraras (pangkat) gescheiden. 



In de herziene uitgave van 1889 is dit teeken weggelaten. 



Opmerkelijk, doch tevens begrijpelijk, is, dat de Javanen eene bepaalde 

 voorliefde hebben voor enkele zangwijzen. Aan wien, hij zij hoog of laag in rang, 

 men ook vraagt, welke melodieën hij het liefst hoort, altijd is het antwoord: 

 JDandang goela en daarna Sinom en Midjil. 



Hoewel men bij het kiezen der zangwijzen niet aan bepaalde regels gebonden 

 is, houdt men toch wel een weinig rekening met de te behandelen onderwerpen. 

 Bezingt de dichter bijv. oorlogstooneelen, dan bezigt hij meestal Doerma en Pang- 

 koer. Schetst hij treurige scènes, dan kiest hij bij voorkeur Maskoemambang en 

 Megatroeh. Voor tafereelen, waarin de vriendschap op den voorgrond treedt, gebruikt 

 hij liefst Bandang goela en Midjil. 



Zelfs in deze verzameling is dat eenigszins merkbaar. Zoo is hier de 

 zangwijze Doerma, van het begin tot het einde, één oorlogskreet. Doch het is 

 een strijd van vredelievenden aard, omdat bijna uitsluitend onderwerpen uit de 

 Javaansche huishouding bezongen worden. De personen, die werken, zijn dan de 

 strijders; hunne werktuigen zijn de wapenen en de te verwerken stof is het vijande- 



