VIII 



doea om een woordverdubbeling aan te geven, terwijl men in Soerakarta dit slechts 

 bij hooge uitzondering doet en gewoonlijk de woordverdubbeling voluit neerschrijft. 

 Vele van deze eigenaardigheden komen algemeen voor in de Pasisir-streek. 

 en zelfs elders. Zoo is bv. het schrijven van de tjetjak vóór de oeloe ook te 

 Jogjakarta zeer gewoon. 



Bij de samenstelling van den tekst ging ik allereerst uit van bestaande 

 werken: de bovengenoemde Woordenlijst, het opstel van den Regent van Koedoes, 

 de verzameling brieven, enz. van den Heer J. A. v. d. Broek i) en verder van de 

 ter Landsdrukkerij uitgegeven „Reizen van Raden Mas Arja Poerwalalana" (uit- 

 gave 1865 — 66). De in die werken voorkomende dialektische uitdrukkingen verza- 

 melde ik in een staat, dien ik aan mijn bovengenoemde medewerkers in de 

 residentiën D japara en Rëmbang toezond met beleefd verzoek, op te willen geven, 

 in hoeverre die uitdrukkingen daar gebruikelijk waren. Met de meeste welwil- 

 lendheid werd hieraan voldaan, terwijl ik daarenboven nog soms zeer uitgebreide 

 opgaven betreffende andere, door mij niet opgegeven dialektismen mocht ontvangen. 

 Door een en ander steeg het aantal woorden, dat ik in den tekst kon opnemen 

 tot ruim duizend. 



Hoezeer het ook alle waardeering verdient, dat men niettegenstaande zijn 

 ambtsbezigheden toch den tijd heeft kunnen en willen vinden tot het doorwerken 

 en neerschrijven van vrij , lijvige staten en hoezeer daardoor ook opnieuw het 

 bewijs is geleverd, dat de Javaansche aristocratie zeer veel belang stelt in dergelijke 

 taalkundige onderzoekingen, zoo kon het toch niet anders, of het resultaat van een 

 en ander moest, zoo al niet onbevredigend, dan toch onvolledig blijven. Mis- 

 verstand aan beide zijden was bij de gevolgde werkwijze nu eenmaal onvermijdelijk, 

 temeer waar ik uit den aard der zaak een niet al te onbescheiden gebruik mocht 

 maken van de zoo welwillend aangeboden hulp. Bij een zoo groot aantal woorden 

 toch zou dat moeten leiden tot een even landurige als lijvige briefwisseling. Met 

 name vestig ik er hier de aandacht op, dat in de opgegeven voorbeelden tal van 

 Sala'sche woorden en vormen voorkomen, die in de betrokken streek niet gebrui- 

 kelijk zijn. Verwondering behoeft dit niet te baren, waar het Sala'sch dialekt nog 

 steeds algemeen beschouwd wordt als het Javaansch bij uitnemendheid, waarvan 

 men zich dus in de schrijftaal behoort te bedienen met uitsluiting van alle andere 

 dialekten. 



1) Noot. NL die, welke betrekking heeft op de residentiën Saniarang en Djapara. (Delft, W. Beets 

 1884). Het behoeft geen betoog, dat voor de* studie der dialekten dergelijke verzamelingen een hoogst be- 

 langrijk materiaal opleveren, niet alleen ten aanzien van de taal, maar ook ten opzichte van het schrift 

 (bv. ten aanzien van de onderlinge plaatsing van oeloe of pëpët en tjëtjak). Het valt dan ook ten zeerste te 

 betreuren, dat de heer v. d. Bkoek na het verschijnen van het Ie stuk van het Ie deel (Bantam, Krawang, 

 Tjirëbon, Tëgal, Pakalongan, Bagëlen, Banjoemas en Këdoe) in 1886 geen uitvoering heeft gegeven aan zijn 

 voornemen, om ook het tweede deel te doen verschijnen, 



