XXXIV 
[Mohamedaansch geworden » Javanen , verloren 
(moeten hebben.” En dat verlies is imderdaad 
groot, Mijne Heeren! het is zoo groot;'-dat er 
op dit-oogenblik letterlijk niemand meer onder 
hen gevonden wordt, die zich op eere volko- 
men” kennis“van 'het-Kawi: beroemen kan: 
Zij, die zich voor geleerden uitgeven, ver- 
schillen dikwijls; ‘in hunne “verklaringen” van 
Kawi-opschriften ‚ zoo verre van elkander, als-de 
tegenwoordige Javaan van zijne voorouders. « E- 
venzoo' zijn ‘hunne afleidingen en ontleding van 
Kawi: “woorden niet zelden geheel. verkéerd 
en verward. « In hunne nieuwere en tegênwoor? 
dige poëzij gebruiken zij vele Kawi-woorden dik- 
wijls ‘in eene,‚-van de ‘oorspronkelijke geheel ver= 
basterde en afwijkende, ja ‘somtijds metde ware 
oude geheel strijdige!, beteekenis. (*) Om kort-te 
(+) De heer vis pes Haa, die mij dit den {en ander 
mededeelde, geeft hiervan tevenseen voorbeeld. De Jáâvaan= 
sche geleerden verklaren het Kawische UA 2 KLEM Ax 
Grôndhokoro), in ’tSanskrit andhakäâra,hetgeen duisternis 
beteekent, door de zons zoodat zij. bij deze verklaring 
twee ;tegenovergestelde begrippen verward hebben. 5) UX 
ip”tSanskrit poerva,hetoosten, maken zij tot het westen. 
Belagehelijk is het ‚groot getal woorden dat Zij door zeer 
ai en en voortreffelijk CU Oi verklaren , men 
zou zeggen, dat, de halve oude taal van Japa uit zeer en 
voortreffelijk bestond. 
