XLVII 
Immers hierboven herinnerde ik.u reeds, hoede 
kennis van het Kawt onder de Javanen-is verloren 
gegaan. Hoe is het dus- mogelijk ;-dat zij Kawi 
opschriften zouden kunnen „onteijferen ‚zonder 
duizendwerf -zich- te- vergissen en niet zelden den 
bal geheel mis te slaans- Om urhiervan slechts 
een enkel voorbeeld te geven ;»zijshet mij ver 
gund u te wijzen ‘op de vertaling van eene in- 
scriptie te Soekoeh ,-die -bij- Rarrres (History of | 
Java, vol. [I-* pag. 60) ‘gevonden “wordt;ven 
welke deze: geleerde ontvangen „heeft van -den 
tegenwoordigen Sultan van Sumanap:- Wanneer 
gij deze vertaling vergelijkt „met. die; welke de 
heer var ver! Vis; met behulp van: eenen ari- 
deren inboorling, ervan geeft, dan ‘vindt gij 
een ‘hemelsbreed onderscheid, niet “alleen in 
enkele “woorden, maar ook: wat den ganschen 
inhoud betreft. «Ik ben het-dus geheel met den 
heer var per Ham eens, die beweert, dat de 
studie der’ uitvoerige en nog geheel voorhande- 
ne‘Kawi gedichten die der Kawi inscrip= 
ties” moet voorafgegan: te “meer, dewijl het ver= 
ouderde en dikwijls half-uitgewischte schrift dier 
inscripties veel grootere moeijelijkheden oplevert, 
dan het meestal duidelijke en geregelde en in 
nieuwer karakter: overgebragte der handschriften. 
Bovendien ‘iseen opschrift “gewoonlijk rin gê- 
drongen of inscriptiesstijl (style lapidarre) ver- 

