LOT 
ste maauwkeurig en van echt Javaanschen :oor- 
sprong te beschouwen” zijn. Die der wapening, 
muzijk=instrumenten enz: zijn wiet minder juist, 
zoodat het geheel in der’ daad, als eene belang- 
rijke bijdrage tot. de kennis van de bevolking 
van dit eiland, de meeste aanbeveling verdient. 
Dit zoo geheel tegenstrijdig oordeel van twee 
mannen; die beide het volste vertrouwen ver- 
dienen; verwonderde: de Directie uitermate : maar 
hetraadsel werd spoedig ‘opgelost, toen ik ont- 
dekte; dat dit handschrift vafkomstig was’ van 
wijlen “den «heer A.D. Corners pe Groot, 
die: door-zijne Javaansche spraakkunst en an- 
dere “werken, te zeer bekend is, dan dat ik iets 
meerover hem zou behoeven te zeggen, om u 
het meest. mogelijke: vertrouwen op zijnen ar= 
beid «te doen stellen: en daar hij in dit stuk 
voornamelijk „de ‘ Oost-Javanen op het oog had, 
alszijnde het een gedeelte van de in 1822 door 
den Resident van Grissée (*) ingediende statistiek 
dier „residentie, was het natuurlijk, datde heer 
Wansrer daarin vele afwijkingen aantrof van het= 
geen daaromtrent te Soerakarta bestond. De 
Directie- aarzelde dan ook geen: oongenblik, om 
__(*) De toenmalige Resident van Grissée, was de heer 
A.D. Corsers pe Groor St., de vader van den beroemden 
Javaanschen taalkun dige) NE R | 
