LXXII 
bekend “maakte. «Ook uit dit-verslag zelvebleek _ 
de waarheid der verklaring ;-die® hij toen in’ons 
midden ontboezemde; «Dat het:hoofddoel, waar- 
naar ‘hij zijn gansche leven door steeds gestreefd 
had, geweest ‘is, om medetewerken tot bevor- 
dering der Kunsten en Wetenschappen, en om 
den schat der verkregen kennis nog eenigzins 
te vermeerderen.” De dood moge de fakkel van 
dat nuttige leven hebben uitgebluscht, zijn naam 
zal in zijne werken onsterfelijk worden overge- 
bragt tot het late nageslacht. 
(Maar geen minder groot verlies leden wij en 
het geheele“ Vaderland. in den dood van eenen 
landgenoot, den voortreffelijken Anror Remuarp 
Fárck, mede honorair lid van dit Genootschap: 
Nadat Vax per Parm zijne lofrede, en de Hoog- 
leeraar Vreepe zijne lijkrede gehouden hebben; 
onthoud ik mij van elke uitwijking over den 
onsterfelijken doode. «Wat de wetenschappen in 
hem verliezen leest gij bij Nèêrlands grootsten 
redenaar: «Er zijn weinige menschen geweest, 
«die zoo veel groote gaven van geest en ge- 
moed in zich vereenigden als Fárck. Een hoofd 
«zoo ‘helder, een overzigt. zoo ruim, ‘een blik; 
«zoo snel en gewis, dat het ware. en goede 
«zich, van zelf aan hem schijnen te ontdekken, 
amisleiding „en. begoocheling het masker: voor 
«hem strijken. Gevormd door:der schriften «der 
