“ar 
Maleische geschriften eene grammatica te putten , en ze 
alzoo veen uitvloeisel-ste doen zijn van hetgeen men 
daarin ‘aantrof (1): men vertaalde de woorden der 
Nederduitsche’ lexica in: ’t Maleisch ; terwijl men in 
de Maleisch-Nederduitsch woordenboeken niets anders 
gaf dan eene omzetting van de Nederduitsch - Maleische : 
a 
de (1) Het zou mij te ver heen leiden , dit een en ander met voor- 
beelden uit de uitgegeven, werken ‘zelve te ‚bewijzen. Genoeg zij 
het hier onder anderen aan te halen eene zindsnede uit de voor- 
rede van het werk van J. Romar, van 1647 tot 1658 Predikant 
te Batavia, getiteld: » Grondt ofte kort Berecht van de Maleische 
Kale”, vervat in twee deelen ; het eerste handelende van de letters 
en haren aanhang, het andere van de deêlen eener rede. Door 
Jomaanes Rouan, Bedienaar des Heiligen Evangeliums in de Ge- 
meente van Christus te Batavia, op ’teiland groot Java, ’t Am- 
sterdam, door ordre van de E. Heren Bewindhebberen der Oost- 
Indische Compagnie, bij PAurus Marrurssz, in de stoofsteeg in ’t 
Muzijkboek , gedrukt 1674? In de voorrede van dit werkje 
zegt de schrijver: » Maar alzo ik dacht, dát het weinig konde ba- 
ten, «eenig berecht te hebben om de woorden te konnen lezen, 
indien men niet te gelijk eeniger, mate en verstonde, hoe die te 
EDEN 7 ende tot een rede te brengen waren, ziende mede 
met verwondering, dat niemandt tot nu toe daarvan eenig werk 
hadde gemaakt, als alleen dat D. Srerastraan DANKAARS zalr. 
ged. achter zijn woordenboek in het Latijn eenige weinige regelen 
hiertoe dienende hadt gevoegd ; heb ik mij verpoogd, om, vol- 
gens de deelen eener rede, gelijk die in berecht. van andere 
talen plachten vervolgd te worden, eenige aanmerkingen inorde 
te brengen,” enz. Hier bekent dus de schrijver zelf het geen wij 
in hem afkeuren. Zie G. H. Werxprrs Maleische Spraakkunst 
Amst. 1736, blz. 300. 
