VII 
„Dat ik juist eene poëtische conceptie heb gekozen, 
is daaraan toeteschrijven, dat dit gedeelte der Malei- 
sche taal- en letterkunde nog geheel onbeoefend ligt: 
want , als men de korte uittreksels, welke Marsprx 
uit het gedicht „psa ys Kin Temboehan « mede- 
deelt (1), en een paar andere kleine versjes uitzondert, 
an is er letterlijk nog niets van gepubliceerd. En toch 
erdient die poëzij de aandacht der beoefenaren van de 
pdische Taal- en Letterkuude in ruime mate. Velen, die 
t vonnis van Jour Grawrurp over haar kennen, zullen 
ijn oordeel waarschijnlijk in twijfel trekken. «Van de 
faleische gedichten mag men zeggen,’ zoo drukt die 
nikki ver zich uit(2), «dat het eene rijmelarij is al- 
een voor het oog en het oor, vermits er verbeel- 
ing, vuur en hartstogt , met één woord alles aan 
ntbreekt, om ze tot wezenlijke dichtstukken te ma- 
en.” Misschien zijn deze woorden wel gedeeltelijk de 
orzaak geweest, dat men, vooringenomen tegen 
ene zaak , waarvan het onderzoek zoo weinig vol- 
oende resultaten beloofde, haar sedert geheel heeft 
erwaarloosd. 
Om nu dit vooroordeel weg te nemen, heb ik gee- 
en beteren weg weten in te slaan, dan een der 
nder de Maleijers meest bekende en beroemde dicht- 
ukken of „4 uittegeven. Er zijn er in ’t Maleisch 










(D Zie Marspens, Grammar blz. 193 enz. 
(2) Zie J. Crawrorp. Indian Argipelago tom. III. pag. 310. 
* % 
