| (4) 
De koninklijke Sultan sprak : 
«Welke kampong zou dit wezen? 
Ik wilde er wel binnen gaan, maar heb geen ne 
«Welaan ik zal hier uitrusten.” 
De koningin weende en zeide: 
«o Mijn geliefde, wat zal ik zeggen? 
«Ik gevoel pijnen en weeën, 
«Mijn gemoed is ontroerd en ik val in onmagt. 
De koning werd (nu) geheel onthutsd, 
Hij verloor zijne denkkracht, en zijn spraak. — 
Met eene zachte stem fluisterde hij: 
«Misschien zult gij bevallen. 
«(Kom laat ons gaan, 






«Doe u voorzigtig een weinig geweld aan, 
«Ten einde bij eene rivier een rustplaats te zoeke 
(Opdat wij niet in ongelegenheid komen.” 
De koning en de koningin gingen 
En de vorst ondersteunde de vorstin, 
Zij wilden den oever eener rivier Bekke - de 
Maar bij (elke) twee of drie schreden hielden ze € 
Toen de koning aan den oever genaderd was, — 
Lag hij een praauw met een dek van gespleten ban } 
Voorzien van een tent van kadjang, | 
(En zeide): «Zet u thans hier neder vorstin.” 4 
Het was een feestelijke volle maan, Pa 
De heldere hemel schitterde heerlijk — 
(Maar) de vorstin leed hevige smarten, 
En de vorst was bedroefd, haar dus te zien. 
De maan was veertien dagen oud, Mike 
t Was drie ure voor 't aanbreken van den dar 
