
EE 7 
| De koopman Lua Dsornara hoorde 
Het geluid der stem van een weenend kind, 
Welluidend, als de toonen eener fluit, 
Uit een verwonderlijk snelle praauw (komende). 
Toen hij dit duidelijk gehoord had 
Ging hij zelf derwaarts. 
{En toen hij een kind ontwaarde, 
j Met een gelaat, schoon, als of het geschilderd was, 
{ Verheugde hij zich onuitsprekelijk, 
_ Als of hij een diamantmijn had- gevonden. 
De beide echtgenooten zeiden tot elkander 
«Wiens kind zou dit wezen? 
(Een aanzienlijk man moet hier geweest zijn, 
«(Daar het kind zoodanig 1s toegerust.” 
De koopman verblijdde zich boven mate, 
Terwijl hij 't gelaat (der kleine) zag schitteren. 
Hij nam het op in zijne armen en droeg het 
Met groote vreugde naar zijne woning. 
Hij was verheugd, dewijl hij een kind had verkregen 1 
{ En verzamelde zijne bedienden ouden en asian 
Er waren vier voedstermoeders, 
| Twee minnen werden er aangesteld; 
{ Het geheele huis en alle. vertrekken werden versierd, 
Tapijten werden er uitgespreid, zonder einde, 
Gordijnen, en behangsels van tapijtwerk, 
{- En een oranje kleurige matras. 
{ De prinses werd op een’ zetel geplaatst, 
/ Op een rustbank, met goud. ingelegd, 
| Met de minnen en zoogsters : een volkomen. pronk bed ; 
Kaarsen en lantaarnen en lampen werden opgestoken. 
