(47) 














|__ «Welaan, morgen zal ik laten zoeken; 
\clk vrees, dat er misschien in het land, 
|_ «Onder al de staatsdienaren een meisje is 
{(Schooner van vorm dan ik: | 
_«k Zal haardan door list in mijn magt trachten te krij gen. 
Vernietigen zal ik haar, om aan mijn wraak te voldoen , 
«Opdat ze mijn mededingster niet worde. 
I\vAls de koning een tweede huwelijk aangaat, 
«Zal hij haar meer beminnen (dan mij), | 
(Dan zal hij voor de jongere van liefde vervoerd zijn, 
«En zoo zou mijn gemoed gedurig verscheurd worden.” 
Die verschillende gedachten vermeerderden haren toorn, 
_Als of (haar gemoed) met zuur en zout vervuld was. 
«laat ik vervloekt zijn 
«Zoo ik maar niet (im mijne liefde) te gronde ga!” 
et gemoed der vorstin werd niet verruimd, 
Ze zuchtte en treurde in’ de eenzaamheid. 
Toen de dag aanbrak 
Stonden de koning en zijne gade op, 
En gingen, als jonggehuwden, zich baden; 
Onovertreffelijk was de schoonheid hunner vormen, 
elijk bloemen tot een snoer gevlochten. 
Na gegeten te hebben, vertrok (de koning) 
erzeld van al zijne mantris 
En van talrijke kooplieden. 
{Ondertusschen beval de vorstin Lira Sart | 
{ Haar eenen goudsmid te zoeken : 
Ze liet hare vier dayangs roepen, 
Die kwamen en zich nederzetten. 
B 
