(21) 
Toen de dochters der mantris dit hoorden 
Waren zij buitengemeen ave dear 
En zeiden: «Gaat — 
(Brengt haar spoedig herwaarts.” 
De bedienden der mantris gingen naar buiten 
Om de dayangs te ontmoeten, en zeiden : 
«Onze meester roept u, (om te zien) 
(Of (uwe waar) hem misschien aanstaat.” 
De dayangs gingen allen in huis, 
Onder veel beleefde gebaren. 
En al de meisjes vroegen : 
(Hoeveel is de prijs, dayang Wirawan?” 
De dayang Porpacan antwoordde haar, - 
Terwijl zij eene goede houding trachtte aantenemen : 
«Ik zal naar huis gaan , om naar den prijs te vernemen, 
«Spoedig zal ik terug zijn.” 
De Dayang Wirawan voegde er bij: 
Ct Is een vorstelijke kleeding ; 
(Als ik den prijs weet 
(Zal ik ’t u mededeelen.…” 
Zoo spraken zij, en 
Als ze overal rond hadden gezien 
En er niemand. in hare oogen bevallig was 
Niemand, die haar beviel, 
Verzochten zij haar afscheid te mogen nemen, 
En gingen de kampong der mantris weêr binnen. 
Ze hadden nu overal rondgezocht; 
‚ (Te lang voor) het ongeduld der vorstin, 
Ze waren op alle plaatsen geweest, 
De geheele kampong door , niets bleef haar verborgen, 
