(29) 
«Daar bevond zich eene vorstin, 
«Met een gelaat onvergelijkelijk schoon. 
«Met vormen als een engel uit den hemel, 
(Als een dijk van honing tegen de zee. 
(Ja hoe veel engelen er ook zijn mogen, 
_ «Geen der vrouwen van dat land is aan haar kelijk. 
«Haar houding is naar behooren, ze is wel opgevoed en 
«En haar naam is Brpasarr. [verstandig „| 
dndien de doorluchte koning haar ziet | 
‚Wat zal er dan gebeuren? 
(Dan zal hij dit meisje tot zijne gemalin maken , 
(En haar al de liefde van zijn hart schenken. 
«Tenger is ze, welgemaakt, bijna maagd, 
«Bevallig zijn haar bewegingen en ongekursteld. 
«Gelijk een wolk die een glansrijk licht bedekt, 
doo bewaken haar de koopman en zijne vrouw. 
eur haar is gekruld, als een geopende bloesem. 
„«Moeijelijk zal men het zoo elders aantreffen, 
«Wel is het een kind van een’ koopman 
«Maar hij zou’t voor geen kind van een’ mantri ruilen. 
«Haar voorhoofd is als de maan, die een dag oud is, 
«Als een ring te Ceilon vervaardigd. 
«Indien gij haar tot gezellin neemt, 
(Zal het schoon staan, als zij u verzelt.” 
De vorstin hoorde dit en antwoordde: _ . 
dk voel den haat in mijn gemoed (ontbranden), 
(Dat mijne oogen haar niet zien! , 
(Mijn hart is reeds woedend, nu ik van haar hoor. 
«Waar ziet gij (aan haar ligchaam) 
_Ct Geen schooner is dan mijne gestalte ?” 

