(41) 
(Ja Heere, laat mij sterven 
(Mijne smart verergert en vermeerdert, 
«Mijn gemoed is geheel ontsteld, 
(Mijn gelaat is zwart chenin (van pin). 
(Ja hoogverheven Heer 
«Ik wil niet langer leven, 
(Allerlei pijnigingen hebben mij gemarteld — 
Laat mij sterven, voor de morgen aanbreekt. 
«Mijne ouders zijn mij niet meer van nut 
«Ze hebben mij in dit paleis verstoten. 
«Wie toch heeft mij belasterd en beschuldigd 
«Waardoor al dit onheil mij overkomt ? 
«Al deze jammer toeft mij, 
(Dewijl ik op de dayangs als mijne zusters vertrouwde, 
«Hoe zeer hebben mijne ouders haar bevolen, 
(En verzocht, dat zij mijn’ ganschen toestand zouden 
ct Einde des tijds schijnt daar te wezen; _ [gadeslaan. 
ck Had de dayangs niet voor mijne zusters moeten 
«Haar mond is lieftallig, maar heur hart [houden, 
«Is onbegrijpelijk slecht. 
(Haar mond is zoet als zuiker 
«Maar heur hart is kwaadaardig. 
«Het is door hare valschheid 
«Dat al dit ongeluk mij treft. 
«Wat zal ik van dit alles zeggen ? 
ct Treft mij door de Almagt van den een Heer.” 
Loo zat Brmasarr met hare smart 
En hare tranen stroomden. 
