(BI) 
Bij deze woorden van BIpasan! : 
Ze spoedden zich weg 
Uit vrees van door de vorstin gevonden te worden. 
Ondertusschen Bes li de koopman 
_ En zijne vrouw den ganschen dag: 
Ze verlangden onuitsprekelijk | 
Naar hun kind Bimasanr. 
Sedert Brmasari zich in ’t paleis bevond, 
Hadden ze steeds getreurd en gezucht. 
's Nachts sliepen ze bijna niet | 
Maar kermden en weenden bitter : 
Dagelijks zonden ze geschenken 
Van allerlei aard aan de vorstin; 
De helft daarvan bestemden ze voor Bipasarr, 
‚Maar de koningin gaf ze haar niet. 
hfoen Bipasan: vijf nachten 
Bij de vorstin was geweest, 
Werd hun verlangen naar haar zoo sterk 
Dat ze den ganschen dag zuchtten, _ 
En de dayang Merncerna ontboden : 
«Ga naar het paleis’ (bevalen ze) 
«Naar de vorstin ‚ die veelkleurige bloem , 
«Met grooten eerbied en betamelijkheid: 
«Bid de koningin om vergeving | 
«En zeg haar, dat ik om mijn kind Basan verzoek , 
«En het, na twee of drie dagen , 
«Haar zelf zal terug brengen.” 
De dayang begaf zich daarop naar de vorstin, 
Boog zich eerbiedig en. zeide : 
