(56 ) 
«Het meisje is vrolijk en blijde 
«Laten dus haar ouders zich niet verontrusten; 
«Ik verzoek hun nog om twee dagen (uitstel). 
«Maar als Bimasarr huiswaärts wil keeren, 
(Dan zal ik haar aanstonds laten terug brengen : 
«Ze is echter zeer vertoornd 
«Dat gij zoo dikwijls ‘hier komt.” 
De dayangs bogen zich lagchende, 
En zeiden op een’ vriendelijken toon : 
«Kom lief meisje, rein van ziel, 
«Kom op dit oogenblik naar buiten, 
«Waarlijk ’t is slecht van u, 
«Dat gij u dus gedraagt. 
«Wij komen hier om u te zien 
«(Om u, lieve, te ontmoeten.” 
Brmasarr hoorde de stem der dayangs 
En werd nu te meer bedroefd. 
Omdat ze haar niet kon spreken, 
Antwoordde ze haar met tranen. 
Maar de vorstin zeide (tot de dayangs) 
«Spreekt niet langer, . 
«Als gij dat kistje hier kunt brengen, 
«Dan zult ge t hart van Bimasar: verblijden.” 
Toen bogen zich de dayangs voor de vorstin, 
En spoedden zich weg : 
Ze begaven zich naar den lusthof van Brimasarr, 
Wilden eerst weder terugkeeren, 
(Maar) namen (toch) het kistje weg, 
Bragten het naar ‘t paleis der vorstin 
En riepen Brmasarti: 
