(63 ) 









(Gaat maar terug naar uw woning. 
«Ik spreek naar waarheid, 
«Ik vrees dat de vorstin misschien verneemt, 
«Dat gij bij ons hebt vertoefd, 
«En dat gij dan bestraft zult worden.” 
e dayangs hernamen: «Te regt spreekt gij: 
(De vorstin zou op ons, haar slaven, vertoornd zijn.” 
oen bogen zij zich en ze keerden huiswaarts, 
Ze keerden met gloeijende harten. 
oen namen de koopman en zijne vrouw 
Hun kind Bimasarr op. | 
e weenden en huilden - 
En bezwijmden en gevoelden zich zelve niet. 
e koopman weende en nam haar op zijn schoot 
Gewikkeld in een karmozijnkleurig kleed. 
oen hij dit geopend had, en haar op zijn schoot hield, 
Gevoelde hij de warmte in haar ligchaam terugkeeren. 
ij dacht aan haar’ levensgeest in het water 
Leide het meisje op een matras, 
En beval dang Porrau 
Het kistje uit den vijver te halen. 
Als deze terug kwam, zeide ze : 
«Ik heb het kistje overal gezocht, 
«Maar niet gevonden.” 
De koopman verschrikte : 
De voedsters en zoogsters gingen daarop zoeken 
Maar vonden (ook) het kistje van Bimasarr niet. 
De koopman sloeg zich op de borst, 
Beiden, hij en zijne vrouw, weenden. 
