(64 ) 
Hij omhelsde en kuste (het meisje) en zeide : : 
«Tak van mijn hart, mijn oogappel, y 
«Wij hoopten, dat gij eene vorstin zoudt worden: 
«Waar zullen we (heen gaan) om ons te beklad 
«Ik heb mijn verstand verloren. 
«Ik hoopte dat uw levensgeest er zijn zou, 1 
(Maar 't kistje is verdwenen | | 
«Ach! de hoop uwer ouders is adi ijn je 
«Waarschijnlijk hebben de dayangs het gestolen, 
«Ze zijn getrouw aan hare meesteres, 
«Maar (voor ons) zijn ze niet te vertrouwen, _ ï 
«Want ze zijn vol haat en bedrog en list.” 
Ondertusschen lag Brmasari in zwijm 
VL 
_ En had haar bewustzijn verloren. 
In ’t midden van den nacht 1 
Bewoog ze zich weer voor het eerst. 
Nu werden er kaarsen ontstoken, regts en links, 
Achter Egyptische gordijnen. | 
Verscheiden lampen werden er, door d 
De voedsters en zoogsters en mandars, geplaatst : 
Vele bedienden hielden de wacht, 
Uit vrees dat ze weêr zou geschaakt worden. 
Niemand was er, die niet oplette: \ 
De wachters bewaakten haar naauwkeurig. 
as raa 
Bipasarr werd aan haar zelf overgelaten, ) 
Terwijl hare ouders haar zachtkens betastten. | 
De vader wachtte langen tijd Ì 
Of zijne lieve ook tot zich zelve zou komen. | 
Reeds was het diep in den nacht, [ 
Toen Bimasarr weêr bij kwam, 
