(68 ) 
Tegen den morgenstond | 5 
Viel zij weder in onmagt;, 
Bezwijmde en verloor haar bewustzijn. Ì 
De koopman en zijne vrouw verontrustten zich zeer, 
Omdat ze ’s nachts herleefde, | 
Maar over dag haar bewustzijn verloor. 
De koopman was (daarover) bitter bedroefd 
En verlangde een afgelegen verblijfplaats te zoeken. 
Beide de echgenooten riepen uit: 
«Ach ! mijne lieve, wat zullen wij zeggen, 
«De tegenwoordige tijd is een tijd van trouwloosheid 
«Haat en nijd bezorgen jammer en vloek. 
«Men bedelt om goud en goed, | 
«En vreest Gods beloften en trouwe niet. 
[Vergeef mij o God ! maar ik had niet gedacht, 
(Dat die dayangs dus zouden handelen. 
«Omdat zij deze misdaad gedaan hebben 
‚ Heeft Bimasarr deze jammer getroffen. 
«Welaan dan, (dewijl) de dayangs zoo slecht zijn; 
«En hunne handelwijze als die van een’ duivel is, 
«Zoo laat ons een woning bouwen in de wildernis, 
«dn een moeielijk te genaken en verborgen oord. 
Nadat hij alles goed overwogen had 
En met zijne bedienden overeen was gekomen, 
Bragt hij spoedig zijne gedachten ten uitvoer, 
En bouwde een woning in de wildernis. 
Er was daar een aangename streek; 
Dáár trok hij een huis op, | 
Geheel door omheiningen en sasaks ingesloten,” 
En toegerust als een schoone kampong, | 

