(4) 


Bipasar1 noodigde nu hare ouders uit | 
Om te zamen te eten van de lekkernijen , die er waren / 
Maar ze gebruikten er niet veel van, 5 
Om de smart die ze gevoelden in rab balpen 
Als de morgenstond aanbrak 
Verloor Brmasarr weer haar bewustzijn. 
De koopman en zijne vrouw wilden 
Nu naar de stad terug keeren : 
Hij weende van aandoening (en zeide) : 
(Mijn oogappel, juweel aller vrouwen, 
(Tak van mijn hart, geslagen goud, 
«Met diepe smart verlaten u uw ouders, 
«Ze gevoelen: zich rampspoedig en ongelukkig 
«(Omdat ze nu geen enkel kind meer hebben : 
«Maar wees gij niet droefgeestig, mijne lieve, 
«Want spoedig keeren wij hier terug.” 
Nu vertrokken-de beide echtgenooten. 
En lieten hun kind een noerie achter, 
Die zeer ervaren was in 't spreken; d 
Om Brpasarr te vertroosten. | 
Al de deuren der zerendhbelde ortikaastie | 
„Werden allen door den koopman gesloten. 
Ze trokken vervolgens door het. kreupelhout Tall 
Langs een’ naauwen en-moeijelijken weg. 
Ze gingen onder het storten van n.ranen 
Vol vertrouwen. (op. God). 
«Ja Heer, ja-God, wees gij etn, agri 9 
«Met uw volmaakten: bijstand en hulp.” 
Toen ze aan hunne woning gekomen waren + 
Zaten de befde-echtgenooten vol kommer daar neder: 
Ss 
