(75) 
Baden den ganschen dag 
En gaven menige liefdegift. 
Maar wat Brmasari betreft; 
‚Toen de avond gevallen was, 
En ze ontwaakte, en daar alleen zat , 
_ Gevoelde ze zich zeer beangst en beklemd. 
Hevige onrust (woelde) in haar gemoed 
En ze stortte bittere tranen. 
Wat zou ze zeggen ? 
Ze gaf zich over aan den Heer van ‘t heelal. 
Helaas! het noodlot is als een rots! 
En haar lot was het alleen te zijn. 















Zoo eenig gevaar (haar dreigde) 
Dan zou niemand het af kunnen wenden. 
Bipasar: zat daar, treurig en zwaarmoedig , 
Ze kon niet meer slapen, 
Gelijk een uil zit te treuren 
Als hij ’t geluid van een peladoe hoort. 
Wanneer hare ouders kwamen 
En allerlei soorten van vruchten oen Â zy 
Dan vergat ze een weinig haar verdriet, 
En at en dronk verheugd van geest. 
aar gemoed werd ook eenigzins opgebeurd, 
_ Door. die noerie, 
aarmeê ze kon spreken. 
Loo was dag aan dag. haar toestand. 
Je koopman kwam gedurig (bij haar), 
_ Onder ’t voorwendsel van op herten te jagen. | 
wentie je 
