(82) 



«(Gij zijt gelijk de berg Mana Mirror.” | 
De vorstin zag den koning aan, en riep hem t 
«Waarom maakt gij zoo veel beweging ? 
«Gij stelt u aan als een jonge bruidegom.” 
De koning lachte en zeide: 
_ (Tak van mijn hart, mijne lieve, 
«Wees niet vertoornd op mij, 
«Mag ik niet tot u spreken? 
«o Mijne beminde, o mijne lieve, - 
(Maak mij niet verlegen. 
«dk heb verstandig en goed tot u gesproken, ‘ 
«Neem het dus niet anders op. | En 
ct Is als in dat oude rijmtje: ES 
vet Eerst wordt men verliefd op een schoon gelaat 
ceDan komt er wijsheid en het karakter bij: * 
«En zoo vergezelt men (de geliefde) tot in den d 
«Indien gij (dus) mijrie lieve, d 
«U zoo (wijs en lief) gedraagt, 8 
(Dan zijn er nimmer twee in mijn hart, 
«(Dan bezit gij het alleen.” 
De vorstin veinsde vertoornd te zijn, 
Maar was inderdaad hartelijk blijde, 
Omdat de koning zoo verstandig sprak, 
En omdat hij haar zoo vriendelijk liefkoosde. 
Toen de avond gevallen was …_ 
Wiegden de beide echtgenooten elkander. 
Nadat de vorstin was ingesluimerd 
Was de koning nog alleen wakker. 
„Hij gevoelde zich aangedaan 
Bij ’t zien van het schitteren der maan, 
kl, Mode nd 
dee 3 
