(87) 
De mantris liepen het kreupelhout rond , 
En ontdekten een deur in de aining 
Met een zwaren ijzeren bout gesloten, 
Dien ze te vergeefs trachtten te openen. 
Een der jonge mantris keerde terug, 
__Boog zich voor den koning en sprak: 
«Heil u, koninklijke meester, 
_ (Overal hebben wij gezocht „doch geen water gevonden, 
(Maar een kampong, midden in de wildernis, 
(Volkomen ingerigt als die van een’ Sultan , 
«Met allerlei soort van mangis en ramboetan. 
«Geen sterveling hebben wij er echter ondekt. 
(Zij is omgeven van dubbele omheiningen en sasaks, 
«Doch geen opschrift bevond zich er. 
(Al de deuren waren gesloten 
„(Zoodat wij er niet binnen konden komen.” 
tn had hij den mantri dus hooren spreken 
Of de koning spoedde zelf zich derwaarts. 
Diet bij de deur bleef hij staan 
En was verwonderd en. verbaasd. 
Hij sprak tot de mantris: 
«Waarlijk, het is zoo als gij mij verhaald hebt, 
«Vroeger ben ik ook hier geweest, 
(Maar toen was ’t een bosch vol roftan en doornen. 
ct Is geen kampong van een aanzienlijk man, 
«En «de lusthof moet eerst onlangs omheind zijn. 
(Beproef eens mantris te roepen, 
_ «Of ze ook bevreesd zijn, en niet zullen antwoorden.” 
De mantris riepen met een doordringende stem: 
(Hoort ons, broeders ‚ vrienden |— 
