(88) 
«Komt hier, bid ik ul! 
(Geeft ons een weinig water” 
Leven maal riepen ze dus bij beurten, 
Maar niemand was er, die antwoordde. 
Toen zeide de vorst: Ct is wel; houd maar op: 
Ct Is of men tot een’ doode spreekt.” 
«Zoo is het’ hernamen de mantris, 
(Als er iemand was, dan zou het anders wezen. 
«Wie weet, of ’t niet het verblijf is van duivelen en 
ct Is beter dat we er niet binnen gaan: [spoken : 
Wij zijn bevreesd en hebben geen moed; 
«Wat zullen we hier nog langer verblijven ? 
«Zeker zijn het geesten, | 
«Daarom heeft het hier zulk een voorkomen. 
«Wij bidden u, vorst, keer liever terug, 
«Als ze buiten Re ‚ graauwen ze u jedi ee toe: 
«Begeef u toch niet in gevaar: 
«(Wij zijn zeer bevreesd en beangst.” 
Lagchend zag de koning de mantris aan 
En sprak met een vriendelijk gelaat: 
«Wat zijt gij beducht voor duivelen en spoken? 
«In mijn gemoed heerscht geen vrees. 
«Gaat, roept de hoeloebalangs, 
(Onmiddelijk wil ik hun bevelen 
(De sloten en krammen te verbreken, 
«En dan wil ik alleen binnen gaan.” 
De mantris ijlden voort, 
Ontmoetten de hoeloebalangs 
En zeiden tot hen. 
«(Komt spoedig herwaarts, hoeloebalangs,!” 
} 
