(90) 
«Zoo het mijn lot is daarbij omtekomen, it 
«(Dan is dat de beschikking van den eenigen Heer. 
«Waarschijnlijk zal het goed aflopen, mijne vrienden , 
«Weest niet bekommerd over mij. 
«Als mijne oogen eenig kwaad ontwaren, 
(Dan zal kee u roepen, volgt mij dan. 
«Ik ben zelf ook bevreesd en niet moedig, 
(Maar gij behoeft mij daarom niet te vergezellen. 
(Nu ga ik naar binnen 
(Blijft gij, mijne. vrienden, hier wachten.” 
De mantris bogen zich en zeiden : 
(Wij kunnen het u niet beletten 
«Als gij het met geweld tenlangt 
(Ga dan alleen naar binnen.” 
Nadat de koning deze woorden gehoord had, 
Ging hij, zonder een’ enkelen volgeling, naar binnen; 
Daar zag hij de gansche voortreffelijke inrigting 
Versierd als een tempel; 
Tallooze tapijten. van zijde, 
En een menigte anderen zaken, 
Beschilderd met wolken en raderen, 
En lampen, en stolpen afwisselend gehangen. 
’'t Was er als een koninklijk paleis: 
Wolken waren er gegraveerd in den vorm van bloemen. 
Alles was er. heerlijk voor de oogen : 
Stoelen en tafels maakten het volkomen. 
Nadat hij alles rond had geloopen, 
Verwonderde de koning zich zeer 
En al meer en meer over alles -wat- hij zag. 
Het was een bewijs van de almagt van God. 
