(9) 
Ginds en herwaarts ging de koning rond, 
Maar nergens vond hij eenig menschelijk wezen. 
Slechts een noerie zag hij, 
Die zijne vleugelen naar beneden spreidde en riep: 
_«o Koning, o doorluchtige sultan 
«Wat doet gij hier ? 
(Dit is het verblijf van geesten en duivelen, 
(Die u hier in de wildernis zullen verslinden. 
ER ndeemenmid 
«Dang Sruie is afkomstig van Petame 
«En is schoondochter geworden van dang La; 
«Mededoogen heb ik met dezen man, | 
«Wien de geesten zullen verslinden, zonder dat iemand 
hem verzelt in den dood.” 
De koning sloeg nu zijne ‘oogen op 
En verwonderde zich een vogel te hooren spreken, 
Die, nadat hij dit berigt had medegedeeld, 
Opvloog en zieh verborg achter een rustbed. 
Nog meer stond hij verbaasd | 
Toen de noerie verdween : 
«Waar of hij heen is gevlugt” (zoo riep hij) 
«Dat wij hem nergens kunnen zoeken.” 
Nu opende de koning de-gordijnen 
En ontwaarde een menschelijk wezen, | 
Dát lag te slapen als een doode, (op het rustbed) in den 
__ En een kussen omvat hield. [vorm van een draak, 
Het was bedekt door een lichtblaauw laken 
En had het uiterlijk van iemand die bedroefd i is. 
Het sliep als een treurende uil, 
Bevallig als een honingzee. 
