
( 103 ) 
Na dit alles onderzocht te. hebben „ 
__Begaf hij zich:op het rustbed, 
Opende de gordijnen;ven zag | 
„Binasan1 met éen geschilderd laken haaddekt 
Hij dacht bij zich zelve: 
«Nu is het toch zeker , dat zij leeft en niet paer is: 
(En dat het misschien, haar aard is, 
cs Nachts te leven ‚en tegen den morgen te sterven.” 
Daarop begaf hij zich naast haar 
En staarde in haar helder gelaat. 
Een liefelijke geur verspreidde zich, aks 
Hij nam het -dekkleed weg, en verkwikte zigd daar- 
Hij staarde:haar aan, en zag zer + fmede. 
Hoe hare tranen nog onlangs oars hadden P 
Zoo dat het. geborduurde kussen geheel, nat, was : 
Dat vermeerderde de droefheid zijner ziel. » 
Haar gelaat was schoon en bevallig 
_ En haar lokken krulden sierlijk. 
Haar wenkbraauwen waren als geteekende wolken, 
En haar oogen gezwollen „van ’t. weenen. 
Hij omhelsde en kuste haar,;en riepuit : 
tAch,, mijn maagdelijk juweel ! | 
(Tak ‚van mijn: hart, glans mijner. oogen, 
«Waarom schijnt gij zoe bedroefd #7” . ad 
Hij nam haar op zijn, sheet, vo sjeiset teil obiol lt 
En streelde en: lief koosde haar; | 
Dronken was hij van liefde en smart 
Van aandoening en ontroering. 
«Mijn goud, mijn robijn, mijn schitterende karbonkel ! 
«Uw gelaat is als Nia Serrana, 
