
(109 ) 
En zoo verhaalde de vorst 
Het gansche geval aan. den „mantri : | 
Maar” (roegdd hij-er bij) «laat u dit niet ontvallen, 
«En spreek er tegen niemand over. - 
«Laat de helft der mantris terug gaan, 
(En laat ze morgen herwaarts keeren. 
«Als de vorstin naar mij vraagt, 
«Laten ze dan zeggen, dat ik mij nog een dag blijf ver- 
Nadat de koning dus had gesproken, verend 
Boog zich de mantrù voor hem: mn | 
De hoeloebalangs gingen nu terug, volgens’s idni hevel 
De eene helft ging, en de andere bleef. 
Na dus gesproken te hebben 0 | 
Ging de koning weer naar binnen, 
En zette zich op nieuw op het rustbed midd 
‚ De avond was reeds gevallen; 
Als ’t geheel duister “was geworden , 
Schrikte Basan (en ontwaakte). 
Toen ze den koning gewaar. werd 
Ontstelde ze en “wilde vlugten. 
Maar de vorst greep haar vast, ” 
Omhelsde en kuste haaren zeide : 
Mijn goud, mijn robijn, zeen ziel, sn an! 4 
«Waar wilt gij heen ? | 
«Ik ben alleen bij u gekomen, 
te En was hier reeds’ vóór “twee dagen. | 
«In al dien tijd ‘hadt gij uw bewustzijn verloren.’ 
«Waar wilt gij nu heen mijne lieve !” 
Bimasari sidderde in haar ‘gemoed 
En vreesde en beefde, “vvoort Sluhy orororfd 
Falj 
