
( 315) 
«Hoe zouden. wij dat ‘besluit kunnen veranderen 
«Laat ons liever elkâêr leeren kenen; ‚Jie ank 
4 
Y an Dsorura takt Woelaiee 
De stam van een baëilieum te, Pekadjangan: 
«Welaan laat ons elkaêr leeren kennen 
(Opdat wij elkander eeuwig. beminnen.” 
Bmasar1 was verbaasd (bijdeze woorden) sf, be 
En riep uit, terwijl ze zich op den grond ged 
| «Zijt gij ook misschien ‘cen roover ? ijf 
___«Waarom komt gij hier ? 
ck wil niet, ik wil volstrekt niet; 
__(Dat gij mij zoo onbetamelijk toespreokts” 
Welaan keer spoedig terug 
__ «En neem al mijn bezittingen mede. 
«(Spoed u, want) als mijne ouders hier komen, 
__ «Dan zullen ze u zekêr in stukken houwe, 
(Dan zullen ze u dooden, niemand zal u verzellen, 
__«En gij zult (na uw dood) geen din: vegen” 
De koning zeide lagehende » é 
«Ach mijne lieve, mijm oogappel,’ 
«Wat geef ik om uwe schatten! 
(Gij alleen zijt in mijn hart gegrift. | 
_Anderdaad ben ik een roover, sir van uw Fhâttj p 
(Daarom kom rk hier, no 
«En al kwamen er nu duizend duivelen en. u spoken ie 
(Dan: zou ik niet bevreesd voor hen zijn.” 
Al meer er meer steeg de arigst van ‘het meisje 
En liet ze hem den toorn van ‘haar ‘gêmoed’ gevoelen. 

