(113 ) 
«Waar wilt gij heen, maagdelijk goud ?” 
Zoo sprak hij, met teedere blikken, haar toe. 
Brpasarr was gemelijk en verstoord. | 
«Laat mij u volgen” (riep hij). 
«Nader niet! ik verbied het u !” (antwoordde zij) 
«Alles geeft mij droefenis en smart, 
«Terug, terug, ongelukkige ! 
dk wil mijn gelaat gaan wasschen.” 
De koning lachte en zeide: 
«Kom, laat mij uw gelaat wasschen , lieve.” 
Maar zij was verbitterd in haar gemoed 
En spoog het water den vorst in ’t aangezigt. 
Dat verheugde den koning 
_Zoodat hij lagchende zeide : 
«Niet alzoo, mijne lieve, 
(Mijn ere kleed hebt gij nat gelinlane 

«(Daar vermaakt men zich vrolijk en luide. 
«Een spijker, die men plant, zal niet groeijen. 
(Dewijl gij mijn gansche kleed hebt nat gemaakt, 
«Verlang ik het te ruilen met het kleed van uw-ligchaam. 
«Noemt ge een viool of een schenk blad een beteldoos, ik doe 
«Ancane is de koning van een andere dessa. __-[hetook. 
«Om u‚ om uwent wil, mijne lieve, 
«Zal dit natte kleed om mijne lenden droogen. 
(Anecane is koning eener andere dessa. 
«Een tjempedak te koop in een winkel. 
E H 
