(16) 
Lachtkens zeide ze 
Terwijl ze van het rustbed opstond : 
dk ben een geringe nietige onderdaan, 
«Geef mij dus geen troon, mijn vorst, 
dk ben geen geest of spook, (maar) 
«dk heb mijne ouders in de negerie.” 
Als de koning dit hoorde 
Stond hij verbaasd, 
En zeide verblijd : 
«Mijn goud, mijn robijn, mijne beminde, 
«Hoe is de naam uwer ouders? 
«Zeg mij dat.” 
Toen antwoordde ze met een zachte stem: 
(De naam van mijn’ vader is Lira Dsornara. 
(Hij woont op de pesara, — 
«Wegens een weinig (verdriet) was hij ten einde raad.” 
Al hooger steeg de verbazing van den vorst 
En vriendelijk hernam hij: 
«Welaan dan mijne lieve, 
(Spreek de waarheid : 
«Zoo gij ouders hebt, 
«Waarom hebben ze dus met u gehandeld ? 
[En u hier in de eenzaamheid verstooten? 
«La Dsormara is immers niet arm, 
«Maar een rijk koopman 
_cVan aanzienlijke geboorte, 
(Die veel bedienden heeft en slaven. 
«Waarom verstoot hij u. dan in de wildernis? 
«Waartoe dienen hem zijne schatten ? 
(Bekreunt hij zich slechtsom zijne bedienden en slaven £ 
| 
