
CME) 
«Waarom heeft hij zijn kind geen troon gegeven ? 
(Zijn kind, dat het juweel eener kroon is? 
«(Hij is beroemd onder al de kooplieden. 
«En goedhartig en niet valsch. 
«Welke smart of tegenspoed trof hem dan, 
(Dat hij zijn kind in de bosschen verstootte? 
«Zeg mij de waarheid, mijne lieve, 
__ Waarom heeft hij u verstooten ? 
«Openbaar het mij | 
(En verberg mij niets.” 
Nu gevoelde zij zich bitter bedroefd, 
Dewijl de koning het wilde weten. . 
Ze zweeg en bedacht zich: 
Ct Is de schuld zijner gemalin, (maar) 
(Als ik hem verhaal wat er gebeurd is . 
«Hij heeft mij niet (in ’t paleis) gezien. 
«Als hij het niet gelooft 
__ «Dan ben ik, in zijne meening, een bedriegster…” | 
Ondertusschen vervolgde de vorst : 
«Tak van mijn hart, glans mijner oogen, 
«Waarom zwijgt gij, en spreekt niet, 
Verklaar mij toch wat ik u gevraagd heb.” 
Dewijl de koning haar aanzag, werden haar oogen ver- 
En teekende haar lief gelaat kommer en vrees. [blind, 
Hij gevoelde zich daarom het hart verscheuren 
En zeide: «Wees niet beschaamd.” 
Maar Brpasarr was bedroefd 
… En stortte tranen. 
Ze vreesde te spreken | | 
En de inborst der vorstin hem medetedeelen. 
