; ( 120 ) 
«Wanneer, gij met mij verlangt te spreken 
«Hoe zou ik dan durven liegen ? 
«Als gij mij overvloedig wel, wildet doen, 
(Dan zou de vorstin vertoornd worden: …… 
«Mijne ouders zijn zeer bevreesd 
«Daarom hebben ze mij hier gebragt. 
«Reeds sedert drie maanden heb ik de negerie verlaten , 
(Uit vrees voor de vorstin.” 
Brmmasari dacht in haar gemoed 
Aan de gramschap der vorstin. 
Daarom kon ze niet verder spreken 
Maar barstte (weer) uit in tranen. 
Vriendelijk sprak toen de koning: 
«Welaan mijn goud, mijn ziel, 
«Vertrouw mij 't geheim dat uw boezem vervult. 
«Gij behoeft niet te vreezen. 
«De vorstin is goed en verstandig 
«Ze weet de menschen (voor zich) in te nemen; 
«Waarom zou ze u ongelukkig willen maken? 
«Ze weet zeer goed wat deugd en zonde is. 
«Spreek dus niet alzoo, mijne lieve, | 
«Want de vorstin kan zulk een kwaad niet doen. _ 
«Als gij bij haar zult zijn gekomen, 
(Dan zal’t u blijken, of ze u haat of bemint.” 
Toen Bmasarr hoorde, | 
Dat de koning de vorstin zoo prees, 
Ontzonk haar het hart, 
En wilde ze spreken, vol angst en vrees. 
Want na deze redenering van den koning, [gen 
Waren haar allemiddelen benomen om hem te overtui- 

