(125) 
(Op nieuw) riep nu de mantri met luider stem. 
Toen verliet de vorst het rustbed, 
Het hart vervuld van smart en liefde 
En met het voornemen naar de stad terug te gaan. 
De koning ging 
Begaf zich naar de negerie p 
En trad onmiddelijk zijn paleis binnen. 
Daar zette hij zich neder naast de vorstin, 
De vorstin zeide grimlagchende : 
«Wat brengt gij van de jagt mede ?” 
Fluisterend antwoordde de vorst: 
«Ik heb niets kunnen krijgen, 
«Daar ik den nacht ben overgebleven 
«Alleen. om mij te vermaken.” 
De vorstin hernam: «o Dat is niets! 
«Goed dat gij maar geen ongeluk hebt gekregen ! 
«Daar gij uwe negerie des nachts hebt verlaten 
«Was er misschien iets, dat gij zocht ? 
«Ik heb gedurig den voorraad voor de jagt gereed ge- 
«Maar er nog geen belooning voor erlangd. [maakt, 
De koning zeide daarop grimlagchende : 
«Maak weder eenigen voorraad. in gereedheid, 
«Morgen wil ik, op nieuw gaan. 
«Misschien valt de jagt nu gelukkiger uit. 
Verkrijg ik dan weder niets, | 
(Dan keer ik, na een weinig toevens, terug. 
(Als-er een kedjang te koop is, dan. zal ik het koopen, 
„En het, aan een touw. gebonden, u brengen.” 
