(127) 
Den ganschen nacht sliep. de koning niet, 
Maar was verdiept in gedachten aan het tn meisje, 
En was zwaarmoedig, (als of. hij) 
Een aandoenlijk gezang. hoorde. 
Toen de morgen aanbrak 
Stonden de vorstelijke echtgenooten op. 
Nu werd zijn gelaat weer vrolijk | 
‚ En ging hij zich baden met de vorstin. 
Daarop trad de vorst zijn paleisweer ‘binnen 
En zette zich in staatsie op den troon vol juweelen,: 
Hij kleedde zich geheel (in zijn vorstelijk gewaad) „ » 
Dewijl hij het lieve meisje ging ontmoeten: 
In een kleed van zijde met gouddraad geborduurd 
En een bovenkleed van oranje en gevlamd, 
Zijne gedaante was onovertreffelijk schoon 
Als van den koning der negerde: 
Hij was gewapend met een. pijlkoker van: Ceylon. 
Het jonge meisje Menarspra kleedde hem. 
Hij had geheel het voorkomen van een Sultan 
En reed op een sembrani-paard, 
Met een schabrak van franjes omgeven, 
En omzet met juweelen en agaten. 
De vorstelijke standaard was ontrold 
_ Toteen teeken, dat-de koning zelve zijn- paleis, verliet. 
Volgens de gewoonte der koningen van vroegere ween [ 
Werd de groote gong geslagen. | 
Daarop verzamelden zich tallooze santris, 
Om op de bevelen van hun hoofd te wachten. 
Nadat alle mantris vereenigd waren. | 
„Ging de koning (nog eens) in zijn paleis, 

