( 129 ) 
Nu wordt er weer gesproken van Brpasarr. 
Ze bleef, toen. het morgen werd, wakker, 








Rees op en zette zich neêr in hare eenzaamheid. 
Haar vriendelijk gelaat helderde meer en meer op. 
Ze verwonderde zich over haar’ toestand 
__ En dacht bij zich zelve: 
«Zou dit het werk zijn van den koning ? 
( Gelukkig dan dat ik niet gestorven ben!” 
Ze waschte zich het aangezigt 
En gevoelde zich onaangenaam en rende 
Maar toch mengde zich eenige vreugde er onder, 
Omdat haar ongeluk voorbij was. 
Ze gebruikte sir uit de beteldoos 
__En toen teekende haar gelaat op nieuw bezorgdheid, 
En gevoelde ze onbegrijpelijke smart 
Uit vrees voor den koning. 
Maar ’t gemoed van het meisje, dat zoo bedroefd was, 
Werd opgebeurd door den schertsenden noerse, 
Die (de volgende) woorden snapte ‘en praatte, 
Opdat het meisje weer vrolijk mogt worden : 
[uSori geweekt in een vaas. 
«Dang Mrerma plant toemoe. 
«Het meisje verlangt en de koning bemint, 
(Dezen dag zullen ze elkander ontmoeten. 
«Een inboorling van Samarang plant toemoe. 
«Ga bloemen plukken in den hof. 
«Als ze elkander nu niet ontmoeten 
«Dan ben ik geen verstandige vogel. 
