(A87 ) 
De schenkers werden dronken 
Hunne oogen waren gloeijend rood, 
Al wat ze zeiden was verkeerd 
En gelijk een tijger die brult. 
Hunne dronkenschap was als de bloem van een basilicum, 
Hun soentings verdorden , en bedekten hunne ooren. 
Allen, die hunne dronkenschap zagen, 
| Werden eveneens bevangen van opgewondenkeifl. 
Al de jeugdige mantris 
Waren dronken van liefde en minnesmart. 
Terwijl de hedoeanda’s 
Te zamen met luider stem zongen. 
De bedoeans zongen het lied «onalei djendjoengan,” 
Op eene onnavolgbaar welluidende wijze. 
Lia Banasawar sloeg op de rihana. 
Liefelijke toonen verwekten er smachtend verlangen 
En stemden overeen met de ribana-. 
<_’t Was overal gejoel en gejuich-in ’t paleis. 
_ Bipaxc Goetaxa stond op verrukt van zinnen; 
En Porspa Warsa stond op, om te dansen, 
Ook Porsra Laksana stond op om te dansen, 
Hare schoonheid was als die van hemelsche wezens. 
De aanschouwers vergaten zich zelve, 
En merkten niet, dat hun kapsel losging. 
Ook Lira Menerspra stond op om te dansen: 
Hare gebaarden waren onovertreffelijk, 
Maar nog niet lang had zij gedanst, 
Of ze noodigde Bornsanaca Inpra, om met haar te dan- 
Borpsancca Inpra stond op, om. te dansen, [sen 
En keerde zijn kris naar de linker zijde: 
