(138 ) 
Zijne gebaarden waren onbegrijpelijk schoon 
Als van iemand, die danst uit hartelust: 
Hij wapperde met de panden van zijn kleed 
Gelijk een paauw, die zijne vleugelen uitspreidt. 
De omstanders vergaten zich zelve 
Bij ‘t zien van zijn gelaat als dat van een beeld. 
Veertig dagen lang hadden 
De gongs en gendarangs, de seroeni en nafiri, 
Luide weergalmd in het kasteel en de negerie: 
Toen keerde de vorst in zijn paleis terug. 
Al de mantris, ouden en jongen, 
Bragten nu het meisje bij hem. 
leder, die haar gestalte aanschouwde, 
Stond verwonderd en verbaasd. 
Overal zeide men tot elkander : 
cHoe schoon is Brpasaar! 
«Haar gelaat is als-dat van een engel! 
(Duizendvoudig schooner dan de vorstin! 
(Te regt is de koning verrukt van liefde 
«Want ‘haar gelaat is onovertreffelijk. 
«Haar gestalte is zoo als het behoort [ miet. 
«In de negerie en-aan de gansche kust is haar weerga | 
«Gelukkige koopman en zijne vrouw, 
(Die de schoonouders worden van den koning! 
«Ofschoon ze tot de vreemdelingen en santris behooren 
(Zullen ze in rang nu hooger zijn, dan de gansche 
Sommigen fluisterden: [megerie” 
«Wat is het wonderlijk , | 
«Dat de koopman Lrra DsornAra 
«Volstrekt niet op Bmasarr gelijkt, 

